Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Kara kıl çadırda görmüştüm Seni,
Zeytine benzeyen gözlerin vardı.
Yelek, mintan, şalvar örtmüş bedeni;
İç model gelişmiş, örtüsü dardı.

Gözler görse de heran, hep doğruyu söylemez,
Gerçeği istiyorsan, gönülle bakacaksın.
Bazen duygular söyler, dudak gerçeği demez,
Gerçeğin ateşini yürekte yakacaksın.

Mantık bunları süzer, gerekirse denetler,

Ne ölçüye sığarsın, ne daraya gelirsin,
Doğrun yok ki gözüken, eksenin bozuk senin.
İstersin ki her şeyi şans kapına getirsin,
Birgün haber vermeden; ayaktan kayar zemin.

Ölçü, düzen işidir gördüğün koca âlem,

Öyle zaman olur; hâlin sorulmaz,
Şayet Ârif olsan, kadrin bilinmez.
O Ârif'ler ender gelir zamana;
Gideni ararsın, yerleri dolmaz...

Fatih-İST.

Öğüt !..

Defter bitti sonunda, kalmadı kâğıt,

Sözlerimiz bilene öğüttür, öğüt.

OH OLSUN!..

Yazık, yazık deme sen bu Millete,
Lâyığını buldu, düştü zillete.
Din'le afyonlandı,doğru bu muydu;
İslam düşürür mü hiç sefalete?

Sarardı mevsimler, karardı dağlar,
Bana yeni günde yine vâh düştü.
Gül bahçem târumâr, bozuldu bağlar,
Yılları süpürdüm, dile âh düştü.

Düşsek de kalkarız, yollar bizimdir,

Doyamam gözlerine bin yıl baksam da senin,
Kıydı nice âşıka cellada eş gözlerin.
Sanki misk-i anberdir yanına varsam tenin.
Gece ay parlaklığı, gündüz güneş gözlerin.

Saçların Marmara'nın mehtâba vuran yüzü,

Aziz Dost A.Rahim Balcıoğlu'nun
ruhuna rahmet dualarımızla...

Şairdi, yazardı, hem de söylerdi,
Allah'a yakın dost, kâfire şerdi;
Kalemi bir kılıç gibi keserdi,

Gel dedikçe ben koştum, sen yine uzaklaştın,
Bilmem nedir maksadın, karlı dağları aştın.
Son demin mutluluğu bir hazan mevsimiymiş;
Güneş gibi buluttan bir göründün, bir kaçtın.