Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Dere yatağına bina kurulmaz,
Ansızın gelen sel, onu götürür.
Nâmerde yanaşma, huyu durulmaz,
Dirini bitirir, ölünü sürür.

Hayat sahnesinde yerini ara,

Alışamadılar...

Nasıl bir eşekten doğmuş bilemem,
Akşam, sabah dur durak yok sıpaya.
Anası ya sağır, kördür diyemem,
Hergün gider gelir billahi aya.

ARABIN DOSTLUĞU...

Herkes düştü menfaatin peşine,
Vatanı korumak soysuza kaldı.
Kaçkınların Vatanımda işi ne;
Hesap Uzun ile, boysuza kaldı.

Aşka Dair...

Uğrunda gözyaşı döktüren dilber,
Gördüm ki sonunda virane kalmış.
Yıllardır hasreti çektiren dilber,
Bir Sen ve bir de Ben, divane kalmış!

Ramazan güzel bir havayla geldi,
Gök mavi, yer yeşil, zaman sıcacık.
Kuşlar cıvıl cıvl, herşey güzeldi,
Yalnız pazarların ölçüsü kaçık.

Sükûnet kaplamış sanki her yeri,

Bugün aklım darmadağın, karışık;
Yolcu yolda küskün, ve de barışık.
"Beraber yürüdük biz bu yollarda;"
Lüksü size düştü, bize boş kaşık.

Yağmur yağar, dal uyanır, gül olur,

ARZULAR SÖNMESİN...

Her arzuya aşkla koştuk bir zaman,
Hayâller tükendi, istek azaldı.
Zorluğa katlanır, arardık derman;
Şimdi umudumuz mahşere kaldı.

Dert bir kez girerse, çıkmaz bir daha,
Dolaşır cisminde, bakmaz ah vaha.
Vücut ikliminde kurar oyunu,
İnsan ki her derde bulunmaz saha.

Ancak o iklimin şartları belli,

Söz verdim gönlüme; sevdâ yok artık,
Okuduk, öğrendik; çok şeyi tarttık.
Durmak lâzım gelir yol ayrımında,
Bazen cefa çektik, bazen aşk tattık.

Dünyanın malında yoktu gözümüz,

Güllerin perişan olduğu demler,
İntizar neyedir, kime sitemler?
Kader yaşanacak, kaçsan nafile;
Varsa, çekilecek serde elemler.

Hadisat ruhları bozuyor bir bir,