Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Hayaller göçtüler, sezgiler meçhul,
Elimizde kalan; bir hırka, bir çul.
Biz mi çabuk koştuk, zaman mı acul;
Ara da geçmişi, haydi ara, bul.

"Zeytin dalı" tutar bu mevsimlerde,
Eken eller kutlu, davâ kutludur.
Gül açar Mehmedin vurduğu yerde,
Yarınlar dünlerden daha mutludur.

Kıraç dağlar ordumuzla şenlendi,

Hayal çemberimi çevirdim bugün,
Bir boşluğa düştü duygularımdan.
Zamanı hayale evirdim bugün,
Düşler uzaklaştı uykularımdan.

Uykularım kâbus mekânı oldu,

Yel savurur, biz gideriz,
Direnmeğe takat mi var?
Geçmişe selâm ederiz,
Hoşkalın, bizden bu kadar.

Az yürüdük, uz yürüdük,

Ne sözde, bakışta güven kalmadı,
Doğrular kaçtılar dağın ardına.
Yer gök çatladı da duyan olmadı,
Riya, yalan sahip çıktı gardına.

Ömür geldi geçti, aştık sekseni,
Bundan böyle Karun olsan ne fayda?
Denizi görmedik kaç boyu eni,
Artık deryalarda yüzsen ne fayda?

Okuduk yazdık da; anlatamadık,

Nedir ah-ü zârın, saklama bülbül,
Yeni baharların müjdesi geldi.
Açmakta laleler, nice nice gül,
Âleme yaşamak hevesi geldi.

Gayrı pay kalmadı, yok süreceğim,
Artık eskilerle yetineceğim.
Lafın cılkı çıktı, ne diyeceğim?
Artık eskilerle yetineceğim.

Okuduk, yazdık da tutan olmadı,

Bu yıl güldü güneş Mart'ın yüzünde,
Kapıdan baktıran martlar kalmadı.
Ne yokuş var, ne de sağnak düzünde,
Kazma kürek yakan kimse olmadı.

Yıkadı zemini yemyeşil çimen,

Büyük Fırtına.

Ses verin gönlüme mezar taşları,
Yârine doymayan yiğitler nerde?
Sellerce akarken şu gözyaşları,
Derdini anacak beyitler nerde?