Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Zamanı öğüttük, geçtik dünyadan,
Ne kaldı gönülde hayalden başka?
Uyuduk, uyandık acı rüyadan,
Elimizde birşey kalsaydı keşke.

Mürekkep tükendi, lal oldu dilim,
Ne güne, geçmişe aklım basmıyor.
Begonya dalına ermiyor elim,
Hanım benden beter, bakıp asmıyor.

Beklenmeyen günler hükmünü koydu,

Ne yıllar devirdik Allah'a şükür,
Günleri, ayları sayamaz olduk.
Bu ömrü uzatan Rab'be teşekkür,
Yetime el idik, güçsüze kolduk.

Hatıralar silindi, hayaller gizlendiler,
Boş çuvala dönderdi hayatın kahrı beni.
Sanki bin yıl yaşadım, devirler sislendiler,
Yıllar yaktı, kavurdu çınar gibi bedeni.

Yaprakları döküldü, dallar gün gün kurudu,

Düşman bugün içerde, dinle ey Türk Milleti!
Yine arslan payını senden kaçırıyorlar.
Sen kemiğe tâlim et, başkası yiyor eti,
Sana ait her şeyi bir bir aşırıyorlar;
Gücünü, haşmetini acze düşürüyorlar.

Hatırladım nice geçmiş günleri,
İçinde var mıyım, bilmem yok muyum?
Sanki bir rüyaydı, kalmış ünleri,
Yaşlı yüreğime son bir şok muyum?

Şartlar kötü gidiyor, çekilmez oldu zaman,
Kimi sarayda mukim, kimi çekmede aman.
Nerde adâlet, hukuk; âlem döndü tersine,
Tarihe sindi mertlik, soyguncular kahraman.

Öyle bir devre geldik, asrı kapladı anlar,

Öyle çok şey yazdım ki; anlatamadım,
Duymayan kulakları çınlatamadım.
Göz değil, vicdanı kör; ne söylesen boş,
Akılsız kafaları tınlatamadım.

Çivi çıktı bir kere, ne yapsan tutmaz,

Dünyada bâki kalan dedir ki; biz kalalım,
İnsanlığı unutma, onunla yol alalım.
"Doğru yol..." diyor Allah, hedefimiz bu olsun;
Barışla kucaklaşıp, sevgiyle ün salalım.

Haksız hak isteyenler tüm düzeni bozuyor,

Duâ ile, niyaz ile,
Karnımızı doyurdunuz.
Bir kesim çıktı ileri;
Onlara hâmi oldunuz.

Bu Milletin bahçeleri,