Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Sonsuz bir âleme doğru yolumuz,
Ne engeller aştık, geçitler geçtik.
Gâh bağlandı ayak ve de kolumuz,
Azimle, şuurla doğruyu seçtik.

Kumrular dostum benim, güvercinler sırdaşım,
Laklakiyet çağımda, leyleklerdi yoldaşım.
Bir lokma ekmeğimi bölüşürdüm onlarla,
Balkonum boş kalmışsa; o gün pişmezdi aşım.

Martı çığlıklarında İstanbul'u ağlarım,

DÜZENİN MAHSÛLLERİ...

Bunlar düzenin mahsûlü,
Gününe gün eklediler.
Gör ve düşün bu usûlü,
Tam zamanı beklediler.

Nerde o güzellik, mağrur bakışlar,
Hani siyah saçlar, o can yakışlar;
Hançeri andıran simsiyah kaşlar?
Hasta yatağına bir devran düştü.

Çıkmadık canlardan umut kesilmez,

Son noktaya geldik, beklemekteyiz,
Yaprağımız daldan düştü, düşecek.
Zannımca güne gün eklemekteyiz,
Bilmem kimler mazarımı deşecek.

Hakk dosta yürüdük ağlaya güle,

Düşünmek Zamanı.

"Umutlar ufukta bir bir söndüler,
Dev gibi hayaller kuşa döndüler.
Geleceğe koştuk atlarımızla,
Ne yazık, cümlesi başa döndüler."

Gülzârın bülbülü gülsüz ötmüyor,
Hüzün var gönlümde, çile bitmiyor.
Hep seni aradım yıllar boyunca,
Dağ dağ oldu hasret, ömür yetmiyor.

EYLÜL'DE GEL...

Eylül'de gel de sarayım Seni,
Tatmak istiyorum yakan bûseni.
Ne olur güzelim aldatma beni,
Tatmak istiyorum yakan bûseni.

Nefsin vurgununu yedinse eğer;
İçinde kaybolur her yüce değer.
Bazen iradeyle, bazen akılla,
Yolunu düz etmek gayeymiş meğer.

Aldanma hayatın cilvelerine,

Sonu belli yoldasın, zaman mı var âh vâha,
Öyle evlât yetiştir, gönüle versin rehâ.
Birisi Salih olsun, diğeri de Salihâ;
Yol yordam göster, öğret; hakkın olsun Fatihâ...