Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Nicedir görmezsin hâlimi câna,
Selâmı kesişin yürek cefâsı.
Sensizlik günbegün işledi kana,
Bu mudur gönlünün aşka vefâsı?

Gönül detferimden sildim de seni,
Kâğıdını yırtıp çöplüğe attım.
Yıllardır boşuna yaktım bu teni,
Ruhum yenilendi, huzuru tattım.

Yaşlandık garip olduk; bakan kalmadı,
Laf ettim halimizden,takan kalmadı.
Bildim ki böyle imiş dehrin ahvâli,
Cigara elde gezdim, yakan kalmadı.

Ömrümüzün kışına, yine vurdu sonbahar,
Yâr ırak, yatak soğuk, gönlümüzde hüzün var.
Giderayak bize mi yöneldi ism-i kahhar?
Yâr ırak, yatak soğuk, gönlümüzde hüzün var.

Zamana kıymayın; geçince gelmez,
Karınca misali çalışmak gerek.
Arı balı yiyen, hastalık görmez,
Bazen ibretlerle yarışmak gerek.

Maddeyle manaya münasebet kur,

Hayaller kurarım yorgun gönlümde,
Karlı yaylalara çıkmak isterim.
Belki olur, birkez olsun ömrümde,
Arz'a yıldızlardan bakmak isterim.

Yontusuz...

'Gözümün nûru torunlarıma...'

Bazı söz benzese de 'mısra-i berceste' ye,
Sanat diye bakılmaz yontusuz keresteye.

O ne güzel çehre, ne güzel simâ,
Ramazanın nûru vurmuştu sanki.
Âhenk, üzerinde doğuştan tema,
Eşi yok dünyada, melek inan ki.

Gölgeler kapladı renklerimizi,
Bahçemiz bozulmuş; güllerim nerde?
Bir meçhul âleme taşıdı bizi,
Bülbüller bilmem ki hangi seherde?

Yağmur, sel, fırtına; sanki kış vurdu,

Hep hatıra imiş zamanda zaman,
Elimizde kalan; ah ile aman.
Vermiyor teselli baksam yıllara,
Yaman izleri var, olmuyor derman.