Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Yaş döküp inlersin yine kuytuda,
Zamanı dolduran hasretin mi var?
Vuslatı arama bir damla suda,
Yoluna düştüğün gurbetin mi var?

Güçlü ordularla, nefer bizdedir,
Eşsiz komutanlar, zafer bizdedir.
Savaş oyununda korku bilmeyiz,
Bizansı fetheden asker bizdedir.

Gönül neler ister, olmaz çaresi,
Zamanı sınamak tek bahanesi.
Sonu yine hüsran; gönül yâresi,
Olma gönül olma güz divanesi.

Ne yapsan ruhumu karartamazsın,
Güzel duygularım filizlenecek.
Mavi düşlerimi sarartamazsın,
Gönül bahçem ergeç gonca verecek.

Sensiz geçen günler yürek yarası,
Ömrüme bir düzen kuramıyorum.
Sardı dört yanımı bahtın karası,
Kendi zındanımda duramıyorum.

Acıtır gönlümü binbir hâtıra,

Bahar geldi gün ışıdı,
Güller bir bir goncelendi.
Şekvâya ne hâcet bülbül,
Dünden kalan güncellendi.

Dertler sanki toplanmış, ardı sıra geliyor;
Birini kovduk derken, öteki el veriyor.
"Şükür derde, devâya..." demek şifâdır bize;
Lâkin üstüste gelen, sinirleri geriyor.

Sabır nasip et ya Rab Sen her dertli kuluna,

Bu güne merhaba, düne merhaba,
Sensiz geçen yıla, güne merhaba.
Şafağa merhaba, tüne merhaba,
Kimsesiz her kula, üne merhaba.

Virüs, yağmur, fırtına; İstanbul çalkanıyor,
İnsanlar evde mahkûm, yüreciğim yanıyor.
Şaşkına döndük ya Rab, Sen'de yok mu çâresi,
Binleri geçti ölüm, tüm Türkiye kanıyor.

Heryer mescid bilirim; câmilerin kapalı,

Yanmaz.

İhtiyarlık ne demektir; gönül sevdadan usanmaz,

Yürek ışıl ışıl yanar; aşk olsun, içmeğe kanmaz.