Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

GÖNÜL...

Ne düşersin ey gönül olur olmaz her aşka,
Elinde ne kaldı ki, garip udundan başka?
Gamdan, kederden uzak yüz yıl yaşasan keşke;
Elinde ne kaldı ki, garip udundan başka?

Koskoca İstanbul boşalmış sanki,
Evlerden, sokaktan soluk çıkmıyor.
Korana dünyaya hakim inan ki;
Nice canlar yaktı, yine bıkmıyor.

Bahar geldi artık, evde durmak zor,

Yüzen kayıklarda güzeller vardı,
Tarihe karıştı Göksu Deresi.
Küçüksu Çayırı gezmeğe dardı,
Şimdi kimse bilmez o yer neresi.

Hayale Merdiven...

Önceden başladı sessizliğimiz,
Denizler çekildi, göller kurudu.
Sanki herşey dünden berrak ve temiz,
Ömrümüzde yeni düzen kuruldu.

Hayaller üşüdü, gerçekler yorgun,
Sılaya varmanın zamanı geldi.
Günümün düşleri mâziye dargın,
Sanki bir rüyanın son ânı geldi.

Yeşili sarıya döndürdü zaman,
Nice güzellikler bir bir solacak.
Soğuyan havalar vermiyor aman,
Bilmem geleceğe kimler kalacak?

Zaman ki; zamanı eleyen elek,

Hatâdan hatâya düştü yolumuz,
Yolları, yılları boşuna ezdik.
Şimdi tamiratla meşgul kolumuz,
Sonunda uyanıp, havayı sezdik.

"Türk'e kedi vermem." dedi gururla;

Hata düzeltme

Gönül bahçesine kış düştü artık,
Güller açmaz oldu, bülbül ötmüyor.
Belli ki baharı dünde bıraktık,
Bağ, bahçe târümâr, çiçek bitmiyor.

Resimlere dalar oldu gözümüz,

Hikmetinden asla sual olunmaz,
Güneşli havada kar yağdırırsın.
Göklerde arasak kuşta bulunmaz,
Koca develerden süt sağdırırsın.

Kel başlara şimşir tarak verirsin,