Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Senden çektiğimi kimseler bilmez,
Derdin bini aştı avare gönül.
Benimle olmasan ismin bilinmez,
Artık bil haddini bîçare gönül.

Söz söyledi cânâ ömre muadil,
Bundan böyle ölsem, yine gam yemem.
Tam kırk yıl bekledim, açılmadı dil,
Sabrımı denedi; "demedi", demem.

GÖNÜL...

Ne düşersin ey gönül olur olmaz her aşka,
Elinde ne kaldı ki, garip udundan başka?
Gamdan, kederden uzak yüz yıl yaşasan keşke;
Elinde ne kaldı ki, garip udundan başka?

Ne teselli, ne umut gittiğin günden beri,
Anlaşıldı vefasız, dönmeyeceksin geri.
Ben seni seviyorken canımdan da ileri,
Anlaşıldı vefasız, dönmeyeceksin geri.

Güvercinler...

Güvercinler benim aşkımı çaldı,
Mektuplar yârime artık gitmiyor.
Sevgiler, selamlar yollarda kaldı,
Mendiller bağladım, dal iletmiyor.

Hakk'dan geldik, bir Allah'a gideriz,
Kitâb'ı gönderdi, verdi ehline.
Beşâreti misak kıldı diline;
Hakk'dan geldik, bir Allah'a gideriz.

Nazından senin, kurtulamam ben,
Gülsen yüzüme mutlu olurum.
Ayda bir defa "sevgilim" desen;
Duygular coşar, huzur bulurum.

Kadınlık yönün duygudan uzak,

Hayale Merdiven...

Önceden başladı sessizliğimiz,
Denizler çekildi, göller kurudu.
Sanki herşey dünden berrak ve temiz,
Ömrümüzde yeni düzen kuruldu.

Hayaller üşüdü, gerçekler yorgun,
Sılaya varmanın zamanı geldi.
Günümün düşleri mâziye dargın,
Sanki bir rüyanın son ânı geldi.

Yeşili sarıya döndürdü zaman,
Nice güzellikler bir bir solacak.
Soğuyan havalar vermiyor aman,
Bilmem geleceğe kimler kalacak?

Zaman ki; zamanı eleyen elek,