Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

"Kadersiz Kardeşime"

Hikâyeyi aştı, bir roman oldu,
Masala ulaştı sizin sevdânız.
Sayfalar tükendi,kitaplar doldu,
Bizi dahi yordu naz-ü edânız.

Patlatır gönlümü bir iğne ucu,
Yapıyı yıkmağa zemin arama.
Onlarca mazeret, hep şucu bucu;
Herdem tuz basarsın işler yarama.

Nelerden geçtik de bu güne geldik,

Bir kader örüldü makûs bahtıma,
Hudutlar çizildi, sınırlar belli.
Sanki düşman çıktı benim tahtıma,
Kürdü zılgıt çeker, arap yalelli.

Sarıldık ey dostlar, nerde birliğin?

"Katranı kaynatmakla olur mu şeker?
Her cinsine yandığım, soyuna çeker."
Köküne bak, araştır; sağlam direk koy,
Direksiz devlet olmaz, üstüne çöker.

Devletin direkleri insandır, insan;

Asma yüzünü bana öyle ilkbahar,
Umutlu gelecekler gözümde tüter.
Şöyle bir bak ardına, dağlarda kar var,
Bazen de gül yüzüme, o bile yeter.

Üşüyen bir ben miyim şehirde sanki?

Sonbahar sesleri camıma vuran,
Yeni bir solukla açılır şafak.
Tenimi ürperten zamanı kuran,
Sanki mor bulutta asılı âfak.

Martı sürüsünde savaş çığlığı,

Gelecek sislendi, kanlandı zaman,
Hıyanet pervasız, vermiyor aman.
Çözümsüz çözümler olmadı derman,
Kürdün eşkıyası dinlemez ferman.

Kırk yıllık hayduda ödün verildi,

Kan gölüne döndü güzel yurdumuz,
Demek ki yerine oturmayan var.
İt mi yavruluyor artık kurdumuz;
Denizler tükendi, buraya kadar.

Sağlam adam, nizam arar gözümüz,

Hasreti yazdılar kaderimize,
Evlatlar göçüyor, ana ağlıyor.
Acılar eklenir kederimize,
Sevdâ çiçekleri gönül dağlıyor.

Şimdi ova, bayır, kanla sulanır,

"Bakan" derler ama; bakar da görmez,
Görmeden bakana oyum yok benim.
Bazen çok bilse de bize söylemez,
Görmeden bakana, bakan mı derim?

Görmemek üzere bakandır bunlar,