Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Kibrini kıramayan kendine dost bulamaz,
Yüksek daldan murt yiyen, böğürtleni göremez.
"Nice yüce olsa da dağ üstünden yol geçer,"
Mütekâbir, gönlünde Tanrı'ya taht kuramaz.

At kibrini sırtından, tevazuda toprak ol;

Kadir Mevlâm birgün tutsan elimi,
Arkamdan üflesen, salsan yelini.
Hani düzeltseydim ben de belimi,
Kadir Mevlâ dedim, kendin bilirsin.

Yıllar yılı secde yaptım düzünü,

Bu bakış hilekâr, hareket riya,
Sözleri alaycı, müslüman güya.
Yüzünde kalmamış bir parça ziya,
İhlas urbasına sar bizi Yarab!

Dilinden düşmüyor bin türlü yalan,

Artık kanıksadık, duygu köreldi,
Şehitler gelmeğe devam ediyor.
Gelen yine bizden, sanma ki el'di;
Şehitler gelmeğe devam ediyor.

Kim ne derse desin, onulmaz yaram,

Dağlara taht kurdum, gönlüm yücede,
Alpler'den Altay'a ünüm var benim.
Hilali kavradım kara gecede,
Azer'den Uygur'a yönüm var benim.

Asya'dan Söğüt'e Türkmen taşıdım,

Yerde mi, gökte mi; bilmem nerdeyim,
Aklım mı tutuldu, hangi yerdeyim?
Zaman, mekân, arş ferş dışında kaldım,
Yalnız "Hakk! " dediğim bir seherdeyim.

Bu öyle bir gerçek; ufuk ötesi,

Bir zevat ki düşünün; gerçeği geç anlıyor,
Binler doğru söylese, o yine yalanlıyor.
Tarih perspektifi yok, millî hafıza malûl,
Şarkılar eşliğinde milleti oyalıyor.

Yanılgılar peşpeşe, yediyüz elli kayıp,

Üzüntüyü defettim, çekmez oldu yürek gam,
Ne fatura, kiraya; bundan böyle etmem vah!
Sayın Bakan isterse havaya da yapsın zam,
Şimdi sırası bende, diyeceğim hah hah hah! ..

Zor geçti çocukluğum, babam öldü bu dertten,

Her lafa karışma, her söze girme,
Çevirip gözünü mâlûmu görme.
Bildiğini deyip, ortamı germe,
Yoksa cemaatten sayarlar seni.

Öyle bir kaynıyor fitne kazanı,

Azaldı şuarâ, şiir piç oldu,
İmge, betim derken; anlam hiç oldu.
Nokta, virgül sorma, imlâ suç oldu,
Ayağın keyfine, başlar kıç oldu...

05.08.2014 Fatih-İST.