Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Gönül defterimden sildim de Seni,
Yine bir teselli bulamadım ki.
Bilmem nerelere yazdın kendini;
Ne senli, ne sensiz olamadım ki.

Sonbaharın hüznü çöktü içime,

Sildim seni gözden, hem de gönülden
Bir ömür yetmedi nazına senin.
Hiç vefâ görmedim, ne gelir elden,
Ben dikendim sanki; sen de nâzenin.

Ömrümü yıllarca peşine taktım,

Yine zamansızca düştün aklıma,
Huzura doğrulsam, sen yıkıyorsun.
"Artık yok say beni" diyorsun ama;
Ateşi yeniden sen yakıyorsun.

Kurtulmak ne mümkün senin elinden,

Her türlü maksadı bir yana bırak,
Bu günü yaşa ki ruhun dirilsin.
Sonunda çıkacak ak-kara evrak;
Bir berat olarak sana verilsin.

Hedef al nefsini, kendini dene,

Karalar bağlasan, küssen hayata;
Çıkmadık her canda bin umut yaşar.
Paslanır kalırsın hep yata yata,
İşleyen demirden enerji taşar.

Boşa geçirilen günler zarardır,

Dünya içindedir avuçlarımın,
Kiminin sırtında yazıhanesi.
Hayalle avunan delikanlımın,
Sanırsın telefon akıldânesi.

Gençlerimiz sanki birer kuklacı,

Yine bir yaz yağmuru işveyle geçiverdi,
Dokundu sıcak tene, kavrulup uçuverdi.
Tutmak istedim tek tek, çırpınıp kaçıverdi,
Maziye attı beni, yaramı açıverdi.

Ah o yaz yağmurları, temmuz aşkları gibi;

Yazık, yeniden aldandık,
Paralelci Haşim çıktı.
Yalnız Pensilvanya sandık;
Türkiye'li haşin çıktı.

Nice gömlek değiştirdik,

Eser eser devinir gönül rüzgârım,
Gönül senden değil, benden bizarım.
Ehl-i dîl kalmadı, yok bergüzârım,
Gönül senden değil, benden bizarım.

Gezdiğim bağlarda bitmiyor üzüm,

Mavi gökyüzüne uyandığım gün
İçimdedir dünya, dışımda hüzün.
Ruhum yenilenir, kilitlenir dün,
Mavi gökyüzüne uayandığım gün.

Erik çiçeğinde arı bal arar,