Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Kış tuttu mevsimleri bahar gelmiyor,
Kuşların, çiçeklerin yüzü gülmüyor.
Doğu tablosundaki resimler karlı,
Esirgeyen Rabbimiz güneş vermiyor.

Karmaşık olayların vardır hikmeti,

Kayıt tutmaz oldu beynimde notbuk
Okusam nafile, yazsam nafile.
Hayaller, gerçekler hep abuk sabuk;
Konuşsam nafile, sussam nafile.

Gözde fer kalmadı, dizlerde derman

Gündüz mü gece mi geçen zamanlar,
Öyle bir devir ki; farkedemedim.
Göklere yükseldi ahlar, amanlar,
El duymazdan geldi, ben edemedim.

Sanki boynuma borç aç üşüyenler,

Gönül; "candan özge canımdın" diyor,
Ansızın gidişin beni yakıyor.
Yadlara söyledim yürek sancımı;
Dostum bildiklerim dudak büküyor! ..

Aylar, yıllar geçti; büyür hasretim

Bir zaman dallarım, yaprağım vardı,
Gündüzüm masmavi, gecem parlardı.
Gönlümü huzurun hazzı sarardı,
Son hazanda ruhum, ufkum karardı.

Umut yaprakları düştü de düştü,

Başlayan yağmurlar kış çağrısıdır,
Derdim daha büyük, şimdi "one minute."
Yağmurla başlayan kalp ağrısıdır,
Ayının hırsına tarihler şahit.

Gerekirse tarih baştan yazılır,

Söylesem faydasız, yazsam çare yok,
Akıllı saydığım, mankurta döndü.
Belli, menfaatin getirisi çok,
Ünlenen şerefler zamansız söndü.

Haysiyet artçı söz, "doğru" palavra,

Kaderine râzı bir topal köpek,
Nasıl ki gezinir çıkmaz sokakta;
Kim verecek ona bir lokma ekmek?
Gözler kör, ruh sağır, vicdan tuzakta.

Yatlardan, katlardan aşağı inin,

Huysuz zamanlara vardı ömrümüz,
Âlemin fendine akıl ermiyor.
Şimdi paralelde gezer gönlümüz,
Eyik düzlemlere ikrar vermiyor.

Ne kutu, ne tezgâh ehline düştü,

Erişti yine bir hazan mevsimi
Fırtına esecek, başlayacak kar.
Kimi köşkte rahat, ağlıyor kimi,
Sokakta, evlerde üşüyenler var.

Güllerim başladı yaprak dökmeğe,