Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Bayram yeri şu gönlüm; dosta safâsı kaldı,
Geçip gitti de ömrüm, dehre vefası kaldı.
Her gamı zevk edindi çekse de ah-ü enîn,
Yâre de, ağyâre de tekmil sevdâsı kaldı.

Nice ateşte yandı, ateş olup yakmadı,

"Aşk var imiş âlemde, gerisi hep kıyl-ü k'al"
Boş bırakma gönlünü, sevdiğin gönülde kal.
Bak ne de yakışıyor geceye yıldız, hilâl;
Aşksız olmaz tabiat, büyümez çiçek ve dal.

Sevgi özünde döner tüm tabiat şevk ile,

Ruhuma öz oldun, cana işledin;
Sen ve Ben karıştık, atamıyorum.
Bahçemde elmayı ilk sen dişledin,
Dalında kurudu, satamıyorum.

Mavi bir menekşe bazen hayalin,

Ne gecemde heyecan, ne günlerin tadı var
Ömür böyle geçiyor, şarkılar neye yarar?
Diliyorum Tanrı'dan her gönüle bir bahar;
Ömür böyle geçiyor, şarkılar neye yarar?

Hasret ömür törpüsü, demire verir zarar,

Söylemek istesem lal olur dilim,
Aklımdan geçeni söyleyemem ki.
Zamanı bölerim hep dilim dilim,
Dilime gelse de "ah" diyemem ki.

Ben ondayım heran; bende değilim,

Ne kadar özledim seni bir bilsen
Gün, gece, rüyama sen doluyorsun.
Tek selam göndersen, yine gelmesen
Her an gözlerimde ben oluyorsun.

Sevdâ ektim yıllar yılı çölüne

Yine efkârlandım dağlar misali,
Bulutlar başımdan eksik olmuyor.
Ben kurtuldum derken, gençlik hayâli
Çıkar gelir ama, yeri dolmuyor.

Kanıma işlemiş bir zehir var ki;

Sensiz gecelerime hüzün düşüyor,
Gündüzüm kışa döndü, ruhum üşüyor.
Bilmem ki ne haldeyim, aklım şaşıyor;
Hâlime düşman değil, dost gülüşüyor.

"Düşenin dostu olmaz" elbet bilirim;

Yazın ortasında kışlar yaratan
Üşütüp tenleri, sıcak aratan
Yeri ve gökleri renk renk donatan
Senin hikmetine akıl ermiyor.

Bu hafta da yeşil dağlar morardı

Acaba diyemem; bilirim zira,
Canına yandığım seviyor hâlâ.
Kal desem kalamaz, git desem gitmez,
Onu sevdiğimi biliyor hâlâ.

Bu öyle bir gel git, sanki med-cezir,