Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Sensiz gecelerime hüzün düşüyor,
Gündüzüm kışa döndü, ruhum üşüyor.
Bilmem ki ne haldeyim, aklım şaşıyor;
Hâlime düşman değil, dost gülüşüyor.

"Düşenin dostu olmaz" elbet bilirim;

Az yaşadık, çok yaşadık,
Şükür olsun Allah'ıma.
Verdiği yükü taşıdık,
Şükür olsun Allah'ıma.

Mutlu olduk, acı çektik,

Günler tutar ellerimden,
Geleceğe atar beni.
Hergün çeker bir yerimden,
Kör kuyuya iter teni.

Sende idi hani gençlik?

Sensiz gecelerime hüzün düşüyor,
Gündüzüm kışa döndü, ruhum üşüyor.
Bilmem ki ne haldeyim, aklım şaşıyor;
Hâlime düşman değil, dost gülüşüyor.

"Düşenin dostu olmaz" elbet bilirim;

Sıklıkla göğsüme vurur ağrılar,
Sonun zili yakın; başlar çağrılar.
Herşey gideceğim yeri doğrular,
Vuslat ister gönül cânana doğru.

Yemyeşil vahalar görürüm güngün,

Dön de bir bak gözlerime,
Gözüm gönlüm seni arar.
İnanmazsan sözlerime,
"Sevdim" desen neye yarar?

Uzaklardan el eylersin,

Eskittik yılları, ah ile ördük;
Kalmadı ömürde sevince zaman.
Savaşlar yaşadık, sürgünler gördük,
Sabah dünki sabah, ah ile aman.

Ön teker ardınca arkası gelir,

Koca Türk Devletine fiskeler atıyorsun,
Kaçak döğüşen cüce, sen kime çatıyorsun?
Yazık ölen gençlere, ana kuzusu onlar,
Yıllardır anaların âhında yatıyorsun.

Bu ne akılsız gayret, bu ne sakat düşünce,

Bir bakışın yaktı canımı eyvah,
Aklımı başımdan aldı revişin.
Çıkma hiç yoluma etmeyeyim vah!
Kanıma dokundu yüz çevirişin.

Sen misin dünyaya nizamat veren?

.

Satacak malı yok, kepenk açıyor,
Ağzını açtıkça fitne saçıyor.
Ben Davut'um diye çıkmış pazara,
Bakmaz âvâzından kimler kaçıyor.