Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Mevsim altüst oldu, bulut ağlıyor,
Kim bu hâle soktu bilmem semâyı?
Küskün bahar yine yürek dağlıyor,
Mart geçti, görmedik güneşi ayı.

Selamünaleyküm; Aleykümselam,
Birkaç sözcük gerek oldu vesselam.
Kime ne söylesem anlamıyor ki;
Selam olsun dedim, ilkönce kelam.

Hak ile başlarım bildiğim söze,

Yazdık yazdık söz mü kaldı?
Okuyacak göz mü kaldı?
Malları sürdük pazara,
Satılmadık bez mi kaldı?

Kimisi ak, kimi siyah,

Yine geldim, ne olur kovma kapından,
Nereye giderim, bilemiyorum.
Birkez daha atma sevgi yapından,
İzinsiz kapını bulamıyorum;
Gözümde yaş oldu, silemiyorum.

Her devrin kuklaları, kuklacıları vardır,
Bağırır, çağırır da; birbirine dönerler.
İkisinin arası, bir menfaat kadardır,
İfrat laflardan sonra, bakarsın ki sönerler.

Dert gelmeden ölüm sanma duracak,
Hem derdim, dermanım; canımsın benim.
Tek gel de görelim neler olacak,
Saatim, dakikam, ânımsın benim.

Bu bahar Emirgân'da lâleleri saz gördüm,
Genç kızları tenhada, hallerinde naz gördüm.
Karaçarşaf çoğalmış, kadını yok içinde,
Saymadım kaç kuğu var, gerisini kaz gördüm.

Mevsimler şaştı bu yıl, güneş açıp, batıyor,

Bahar oldu, gönlümüzde filiz filiz duygular,
Üzme Rab'bim, üzme bizi, sona ersin kaygılar.
Bir virüse teslim olduk, böyle diyor bulgular,
Üzme Rab'bim, üzme bizi, sona ersin kaygılar.

Kışı gelen ömrüme sonbahar yeli vurdu,
Döküldü yaprakları, dallar mateme durdu.
Bir ömür yetmez iken dünyayı yaşamaya,
Fırtına koptu birden, savurdukça savurdu.

Hayat bu, durulmaz ki; sevgisi, meşakkati,

Çoktan ayırdık yolları; kalmadı bende mecal,
Zaman geçti, yol tükendi, hadi sen de hoşça kal.
Ne sende var, ne de bende aşkımız kahvede fal,
Zaman geçti, yol tükendi, hadi sen de hoşça kal.

Umudu serptik toprağa, damla yağmur düşmedi,