Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Ne umut, teselli gelmiyor yârdan,
Kış sardı dağları yazdan, bahardan.
Güvercin salardım bir haber için,
Ulaşmaz diyorlar borandan, kardan.

Sanki üçer beşer geçti seneler,
Günleri, ayları hiç sorma sakın.
Dost diye bildiğim bazı keneler,
Koydular bizi de son söze yakın.

Yine de tükenmez sözümüz bizim,

Ömür Tarlası...

Günü gelip göçersem; beni sen yaz kalemim,
Dostlar ansın adımı, eksilmesin selâmım.
Eksik, artık laf ettik, anlaşılsın merâmım,
Dostlar ansın adımı, eksilmesin selâmım.

Cismim üşüse de, rûhum yanıyor;
Sanki birden öte yana kaçacak.
Öyle geliyor ki; yâren anıyor,
Beni yolda koyup, dosta uçacak.

İstanbul'u yine kasvet kapladı,
Garip, mahzun gezer oldu martılar.
Bulutlar güneşi sardı, sakladı,
Bu sene tez geçti renkli sonbahar.

Sanki herşey solmuş, renkler çürümüş,

Ne güzellikler soldu, gittiler bir bir,
Eyvah! Toprak doymuyor, "gel" diyor kabir.
Anan baban nerede, yoldaşın hani?
Ne yoksulu var bâki, ne de ekâbir.

Dünyanın hali hazin, bazen acıklı,

Bana benden yakınsın, başka mihman istemem,

Çâresin her derdime, derde derman istemem.

Cebrail gelse dile, ondan ferman istemem,

İthal Et Ye !

Vatandaş mutludur, çiftçimiz mutlu,
Var mı küskün insan, herkes umutlu.
Yarına koşuyor ekonomimiz,
Var mı küskün insan, herkes umutlu.

Bazı günler kanatır içimi hatıralar,
Sen unutsan geçmişi, mazi seni hatırlar.
Yol var, dönülmez derler, dönülmez derler ama;
Kırk tuğlu çeri yürür, döner bazı katırlar.

Yaman esmişti rüzgâr, zamanda neler gördü,

Kimi yeniden başlar, kimisi göçüp gider,
Bir teselli vermiyor geleceği günlerin.
Yüzde yirmisi mutlu, sekseninde hep keder,
Tarihi tut aklında, dertler dünden çok derin.

Seksen yılın idraki bize bunu söylüyor,