Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Bin hüzün çöküyor gecelerime,
Bu yalnız sükûta kış haykırıyor.
Sanki çığ düşüyor hecelerime,
Aklım bölük, pörçük; kime yarıyor?

Kar sesi mi ömrün üstüne yağan?

Saçlarla birlikte kırlaştı hayat,
Ben bu yolculuktan alamadım tat.
Dertlerimiz dersen; vermiyor rahat,
Yazılmış yazgıya kim olur imdat?

Senin de gözlerin gönlünce güzel,

Düşmüyorsa şiir gönül bahçene,
Aşksız, besmelesiz sakın deneme.
Bazen kalem susar, cevapsız kalır,
Yılgınlık gösterip; bana ne, deme.

Hayâller karşından anbean geçmez,

Döktüğüm gözyaşı beyhude değil,
Sen de çekeceksin âhüzârımı.
Şimdi ağla, sızla, önümde eğil,
Yazık ki yitirdin bergüzârımı.

Bil ki dünya etme bulma dünyası,

Sevsen de sevmesen de Sen bana geleceksin,
Kaderinde yazılı, tek beni seveceksin.
Bir yol var ki bağlıyor günbegün ikimizi,
Dağlar çıksa karşına, onları deleceksin.

Sanma ki okyanuslar bize engel olacak,

Gördük ki ömrümüz birkaç solukmuş,
Verdik de, almağa zaman kalmadı.
Ele gelen derya, bize olukmuş,
Bizim delik kazan asla dolmadı.

Hayırsız zamanda geldik dünyaya,

Gözü yaşlı sonbahar, kışın habercisisin,
Kapıları kapatsak, camlardan gelir sesin.
Her canlı aranırken kuytularda sıcak yer;
Ruhumuzu üşütür senin soğuk nefesin.

Kar bastırdı dağları, yolları hep buz kesti,

Sırat Koşusu...

Duâlar üşüdü, hayaller yorgun,
Kış düştü ömrüme, buz tuttu ruhum.
Gönül alçaklarda yedi de vurgun;
Tevazu adına tuz yuttu ruhum.

Bambaşka bir gerçekle uyanacağız,
Sağa, yoksa sola mı boyanacağız?
Selâmlar, acılar bizi beklerken;
Bilmem ki hangisine dayanacağız?

Aşk vuslatı zordur, kolay varılmaz,
Sonsuzluğa uzar gider, yorulmaz.
Hayâli takarsın ancak peşine,
Ay geçer, yıl geçer gönül durulmaz.

Nice aşkın yolu çöllere düştü,