Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Sinsi düşman topladı da büsbütün güçlerini,
Dünyayı kasıp kavurdu, yıktı tüm burçlarını.
İflas etti teknoloji, insanlar can verdiler,
Bir mikroskop lamelinde gördüler suçlarını.

Bu Kent İstanbul olalı böyle tenha olmadı,

ŞIPSEVDİ...

Senin de saçına aklar dolacak,
Gülyüzün elbette birgün solacak.
Yalnızlık senin de derdin olacak,
Terkettiğin güne ağlayacaksın.

Ne ses kaldı, ne nefes merâmı anlatmaya,
Dostlar artık bu demdem çok şeyler beklemesin.
El ayak yetmez oldu ne taş, ne gül atmaya,
Hatır kırdı deyip de lafa laf eklemesin.

Kırılan genç dallara üzülürüz baktıkça,

Devletin bekası amacımızdır,
Karşı her harekât kalp sancımızdır.
Bu sancı hem yakar, kanatır bizi,
Vatana hıyanet son acımızdır.

"Eline, diline, beline sahip ol"
Dedi evvela Hacı Bektaş-ı Velî.
Sonra dile geldi de pîri Solfasol,
Ankara'lı Hacı Bayram dedi; "belî."
Akla zincir mı vuruldu yoksa Ya Rab?
Nedir bu sefahatin kusturan hâli?

Son Rahmet.

"Can çıkar, huy çıkmaz..." Yıllardan beri;
Yalanlar içinde yalan dizerler.
Çare mi tükendi biz kaldık geri;
Hayâl diyarlarda umut sezerler.

Son Rahmet.

"Can çıkar, huy çıkmaz..." Yıllardan beri;
Yalanlar içinde yalan dizerler.
Çare mi tükendi biz kaldık geri;
Hayâl diyarlarda umut sezerler.

Hesap kapandı artık, yolun tâ sonundayız,
Yaşanılan mâziden ders almak sana düşer.
Nice yılı tükettik, tümseğin yanındayız,
Bilemedik aşımız hangi mutfakta pişer?

Gökdelenler içinde neden biz cüce kaldık?

Bir dünya ki yaşadık; yaşayamadık,
Sırtımızda yük oldu, taşıyamadık.
Dertler kurşun hizası; cana dokundu,
Kader kara baht yazmış, ışıyamadık.

Sensin şu gönlümün nazlı maralı,
Senden başkasına yâr diyemem ki.
Kimi gün kızıldır, kimi karalı;
Ak yağsa saçına, kar diyemem ki.

Gözünün yeşili bahar çimeni,