Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Şiir, şiir olsun anlatsın lafı,
Ustalıksız söze, ben şiir demem.
Öyle dokunsun ki; ayıltsın safı,
Boşa çıkan sözü, asla söylemem.

Sanki sayıklama; mantığı muhâl,

Bu şârda işimiz kalmadı bizim,
Gidelim yârenler başka illere.
Adımız anılmaz, silinir izim,
Uzaktan da olsa; soran ellere.

Nâmerdi çoğaldı koca diyarın,

Bulutlandı yârin yüzü,
İnadı tuttu, küsecek.
Dike sürer heran düzü,
Belli ki beni üzecek.

Rahmetsiz bulutlar sardı dört yanı,
Kararan çevremiz, yağmura hasret.
Her yer "kömürlü" nün baca dumanı,
Sıcaklar bastıkça, çöküyor kasvet.

Geride bıraktık ömrü vesselam,
Ne bir dost, ne akran, yâren kalmadı.
Gönlümüz dolsa da çıkmıyor kelam,
Ömür küpü doldu, çilem dolmadı.

Bor'da pazar bitti, Niğde ıradı,

İsterse çağırsın bakışın beni,
Beyhude yorulma, gelemem artık.
Hasretin yakıyor desen bu teni,
Zamanı, yoluna seremem artık.

Saçların denizdi, gözlerin mehtap,

Bahar güllerine eş, ey bahar kokuşlu kız;
Sanırım yüreciğin, benimki gibi ıssız.
Bir ağaç gövdesine yaslanmışsın yalınız,
Sanırım yüreciğin, benimki gibi ıssız.

Gülüşün kime nisbet, can yakıyor bakışın,

Gönlümde melâle Sen oldun sebep,
Yazım kışım değil, sonbaharımsın.
Bütün renklerimi çaldın gittin hep,
Başa kar düşüren bergüzarımsın.

Hayaller, gerçekler dünde mi kaldı,

Dereler çekildi, kurudu pınar,
Yavru ceylan gelmez oldu otağa.
Gün oldu yapraksız kalınca çınar,
O âhû gözlüler çıkmadı dağa.

Hayatın dertleri biran bitmiyor,
Yazın vantilatör, kışın doğalgaz.
Aylık, bir kiraya dahi yetmiyor,
Bu gelir, doymaya az geliyor az.

Zırva ekonomi iyiymiş meğer,