Enver Özçağlayan Şiirleri - Şair Enver Ö ...

Sonbaharı geçtik, kış geldi bize,
Güllerimiz soldu görmüyor musun?
Gönülden bağlıydık gül bahçemize,
Bülbüller nerede sormuyor musun?

Ne kışlar yaşadık bu günlere dek?

TAŞININ ARTIK...

Ekmeksiz olmuyor, aşsız olmuyor,
Pazar yerlerinde cin top oynuyor.
Çoluk çocuk, ana baba doymuyor,
Devlet aranıyor, hangi yerdedir?

Ne selâm, ne de kelâm; konuşmayı unuttuk,
Bir aptal telefonla, eşi dostu bir tuttuk.
Hep onlar kazandılar, bizler zokayı yuttuk,
Bir aptal telefonla, eşi dostu unuttuk.

Emevi Câmisi hayâlde kaldı,
Ay geçti Afrin'e ulaşamadık.
Tüm "Öso Kuvvayı Milliye" oldu,
Menbiç uzak düştü, buluşamadık.

Sanki rüzgâr oldu geçti seneler,
Hayat mı, hayâl mi; uçtu seneler.
Nedir elimizde kalan bakiye;
Tümünü topladı, kaçtı seneler.

Şimdiler geçmişe bakar yanarız,

Meğerse kıvırtmak ince sanatmış,
Kimine zilletse, kimine tatmış.
Siyaset kirlendi cambaz elinde,
Yalan dolan sözden dokuz köy bıkmış.

Şimdi yeni köyde; laf üstüne laf,

İhtiyarlık ne demektir; gönül sevdâdan usanmaz,

Yürek ışıl ışıl yanar; aşk olsun, içmeğe kanmaz.

Dinden diyanetten geçtik; vardık Hakk'ın divanına,

Bir uzun rüyanın sonuna geldik,
Kimimiz ağladık, kimimiz güldük.
Yerimiz dar geldi, tavanı deldik,
Nerede anamız, babamız nerde?

Devletin bekası amacımızdır,
Karşı her harekât kalp sancımızdır.
Bu sancı hem yakar, kanatır bizi,
Vatana hıyanet son acımızdır.

Hesap kapandı artık, yolun tâ sonundayız,
Yaşanılan mâziden ders almak sana düşer.
Nice yılı tükettik, tümseğin yanındayız,
Bilemedik aşımız hangi mutfakta pişer?

Gökdelenler içinde neden biz cüce kaldık?