16 yaşında yazmaya başladım ara, ara devam ediyorum
Kırma beni.
Parçalama.
Bir iken sevemedin,
Tahammülün kalsın yarınlara.
Yarınlara kalsın hasretin.
Neydi şu ben.
Gençken.
Anlamamak içinde yaşamak.
Değişmeyen yaşam içinde.
Şunca senedir!
Görmedim başka mevsim.
Onunla birlikteyken.
Sazlıkta yolunu kaybetmiş bir kayığın,
Suyu yırtması gibi...
İçime akardı billur sesi.
Sanırdım bu suya aksi vuran gece hiç bitmeyecek.
Karanlığı uğulatan,
"ON BİR"
Ondan sonra...
Akşamların rengi kalmadı,
Bulutlu havalarda.
Hiç bir yağmur söndüremedi
Buluştuğumuz yerde, şimdi selamla ayrılıp.
Yüzüme bıraktığın tebessümle.
Evin yolunu ararken.
Büyük bir otobüs karşıladı beni,
kaşları çatık olanı gördüm kapıları açınca.
Sen vardın, bu kadar kalabalık hiçinde.
Sen bırakmadan yarınları.
Koca şehirden tevafuk kaçmak kaldı, kaçırdığım otobüslerden kesilmiş biletlerle.
Aynada hüznümü süzer ışık, bak; kırıldım ışıktan dümdüz bakınca bana.
Kirini yırtıp aldı sabunluk ellerimden sabunu..
Efkarlı bir çığlık kaldı, içimdeki yazılmamış türkülere.
Dilimin ucunda bir nara, deşer karnını gecelerin.
Biz ayrı dünyanın kullarıyız.
Bir olan ALLAH'a inanan.
Sen söylediklerine hırslanırsın.
Duyduklarımla suskunlaşan ben de.
Aynanın karşısına geçip, nasılım diye bakmadım.
Karşıma geçip nasılsın demediğim için alındın.
Yer değiştireyim dedim, yer bulamadım.
Yerimi değiştirdin, geri yerine alamadın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!