Arka Koltuk Şiiri - Emrah Dursun

Buluştuğumuz yerde, şimdi selamla ayrılıp.
Yüzüme bıraktığın tebessümle.
Evin yolunu ararken.
Büyük bir otobüs karşıladı beni,
kaşları çatık olanı gördüm kapıları açınca.
Sen vardın, bu kadar kalabalık hiçinde.
Otobüsle hareketimiz zıt yönlere.
Benden aksi yönde süratle
Adım adım arkaya doğru tutunduğum direkle.
Çarpışıp.
"Pardon" "aşığımda, farkedemedim.
Müsadenizle düşlerime geçeyim."

Oturduğum yerden, sanki saatler sonra.
Seslendi gelen nur yüzü ile.
Yer verdim yerimden, seni kaplayan yer dahil değil verdiğim yerden.
Oturana kadar dizdi güzel olan ne varsa sözünde.
Senide katıp amin dedi dilim, kalbim.

Hiç üzülmeni istemem.
Kulaklarına kötü haber gelip, yüreğin çıkacak gibi olsun istemem.
Üst üste arama,
Sonra aramalıyım seni.
Çatık kaşlı girdi kamyona.
Nerden bilebilirdim.
Teyzenin son duası olacağını.
Çığlık, yangın ve kesik demirlerde kendime gelip.
Kazayla sıkıştığım yerden.
Kurtarılmayı bekleyeceğimi.

"Hayal Duvarı"
Serdivan