Aklama Şiiri - Emrah Dursun

Neydi şu ben.
Gençken.
Anlamamak içinde yaşamak.
Değişmeyen yaşam içinde.
Şunca senedir!
Görmedim başka mevsim.
Yada gündüzle gece yer değişsin.

Neydi şimdi bu?
Geçip giden.
Anlamak, bakınca herşeyden bir payla.
Anlayana kadar...
Kaldım kırkıma.
Ne geri sayar.
Nede aklımdan çıkar şunca ak'la.

Neydi şu ben.
Bitti, bitecekken.
Gerlirmiydi aklıma.
Gençken.

"Yalnızlık odası"
Karapürçek