Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Pay edilemeyen bir zaman dilimi bu
Bu, umursamaz bir öfkenin sonucu
Karanlığın gölgesinde aydınlanıyor;
Umudun, ışığın, bereketin yolu

Yeni doğan gün akşam olmayı bekler

Aç kollarını bana toprak ana
İçimdeki çocuğu öldürdüler
Bu dünya zalimlerin dünyası
Bana güvenden söz etmeyin
Depremler oluyor içimde
Baba çocuğuna şehvet duyar dediler

Derin bir selzeniş olur zaman kırığı ömür
Bitmez, tükenmez sanılan herşey biter
Bir nefes olup gelir geçer ansızın düşler

Daha çok uzun bir vakit var sanırsın

Sancım büyük anne
Sancım beni doğurduğun
Gün kadar büyük
Ne geldiğine seviniyor insan
Ne gideceğine pişman
Yürekler mayın döşeli...

Sensizlik cehennemin taa dibi
sessiz harfler gibi
solmayan güler getir bana baba
yokluğunda zaman hepten heba

Açın pencerenizi sonuna kadar
Soluklansın, ruhunuzu sarsın bahar
Gelincik bahçelerinde çiçekler al al
Sevdasıyla gözümde tüter o yar

Umudumu senin olduğun
Yere gizledim
Gelmesende,özlemesende
Yarınında beni istemesende
Umutla bekledim seni...

Ayrılıklara/terk edişlere kalkan
Kadeh sarhoşluğuna benzer gerçeklerin acısı
Öyle ki, acıdan baygın düşersin ama ölmezsin

Siz beni enkaz altında bırakmakla öylesine meşguldünüz ki

Dostun başı dertte olunca;
sırasını almadığın sürece; bu çark böyle döner.
sen kendi babana gövenmediğin sürece;
bu çark böyle döner.
kendi kuyunu senin dostun kazıdığı sürece;
bu çark böyle döner.

Bazen bile bile yıkarsınız umutları
çünkü çaresizlik içinizi kemirir büyümesini istemezsiniz, beklersiniz

ve bazen umut ansızın doğar