Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Gece karanlığa ıslık çalarken,
Ben bomboş sokakları arşınlıyorum.
Firari uykularım bölünür
Siyah bir yol ayırımı ile…
Griye boyanmış günün
Ağırlığı çökmüş üstüme

Soğuk sular akar Munzur'un dağında
Hocvanın yaylasında çiçekler açmış
Gelincikler baş kaldırmış toprağında
Hocvanın yaylasında çiçekler açmış

Çocukların kahkaha sesleri
Öyle bir çoğalır ki
Arş-ı alayı inletir
Yüzlerindeki tebessümde
Gökkuşağı açar göğün göğsünde
Çiçekler başkaldırır

Toprağın koynunda emek büyür
Bir kıvılcımla tüm orman yanar
Kelebek kısacık yaşar ölür
Doğaya dokunma topraklar kanar

Balaban bakışlı çocuklar gülünce
bir gamzelik rüzgar esince
kulaç atan umutlar büyütünce
barış olur, sevgi ile çoğalırız özgürce

ÇOCUKLARIN GÖZLERİ NEDEN HÜZÜNLÜ ?

"Bugün bayram erken kalkın çocuklar..."
Erken kalkalım da, nereye çıkalım?
Beton yığınları arasında kaybolduk efendiler, kaybolduk...

Kalemim susmuş ağlıyor
Bir Müslüman şehrinde kan akıyor
Ölen çocukları yazmak
Hiç içimden gelmiyor
Fosfor bombasıyla Filistin yanıyor
Ölen çocuklar gözümde duruyor

ıslak gözlerim
çaldığın bir ıslık kadar
değer görmedi
vuslata çeyrek kala

Onu nasıl anlatır ki insan
Onu anlatmak değil
Yaşamak gerek yaşamak
Göğün göğsünden
Yağmurları sökmek

Güvenin yerini çıkarlar,
Başın yerini ayaklar,
Düzenin yerini kaoslar,
Barışın yerini savaşlar,
Hakın yerini haksızlıklar