Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Ben seni söyleyeyim de,
Şiirler kimsesiz,
Şairler dilsiz,
Sözler notasız,
Sonra bütün şarkılar sessiz ve kimsesiz kalsın.

Gözü kapalı çocukluğumu yaşıyorum
Savaşı, can yakmayı, öfkeyi bilmiyorum ben.
Gökyüzünde yıldızlar yerine mermiler yağıyor
Yağmur yerine kurşunlar düşüyor yüzüme
Adresim belli değil, Suriye’den kaçıyorum ben
Yasam hakkımı arıyorum, savaş istemiyorum

Gül dikeniyle sevilir
ayıkladım acıları
seni beklerim
şaşkın gözlerim
uzun yolları gözlerim
suskun yıllarım

SON ŞİİRİM
Son şiirim adı elveda...
hayattım ve tüm yaşantım
koca bir son ve bitti...
elveda demeye fırsat kalmadı,
son gemi kalkıyor artık,

Kime el verdiysek kolumuzdan olduk
sevgiyle baktık gözümüze sokuldu ok yüreğimize ektik sevda çiçekleri
Tebessümü silik yüzümüzün çizgileri
Kurşun sıkıldı, kan akıtıldı oluk oluk
Dünya gözümüzde bulanık ve soluk
Baş kaldıran çiçekleri dalında yolduk

SESSİZ GECELER
Çaresiz kalışlarıma dermansız yarama
ve burnumun direği sızlayıp,
sessizce ağlamalarıma
_____________sessiz geceler tanıktı
gündüzlerimin bitmez acı yazgısı

Bağırsam var mıdır!
sessime ses verecek.
bir dünya var mıdır!
beni dertlerimle saracak.
var mıdır! hayalimde bir yar
uzağımda bile...

Bilirim sevgilim bugün boş sevdaların günü
Bugün hediye alışverişi çılgınlığı
Ve bugün;
Duyguların ticarette döndüğü gün 14 Şubat.
Benim satılık duygularım yok be sevgilim…
Eşya dediğin nedir ki, sevdamın süsüdür.

Atılan her adım atışın ardında
Bir bitiş

Her sokağın köşe başında durur
Bir çıkış

Özü yüzünde durur Tanrıça'dır tüm kadınlar
Güneşin şakağından öptüğü kadınlar
sabahın seherinden önce yol alırlar
kavruk ve çatlamış dudaklarıyla
ıslık çalan yalnızlıkların yanağından öperler
ıslak olsa da gözleri yine yürekten severler...