Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Kadınlar!
konuşun yüksek sesli
giyinin mini etekleri
gezin geceleri
Sorun giyimde değil,
yüksek seste değil,

Masumiyetir çocuklar
Yaşamın en renkli yüzleri
Baharın ilk açan çiçekleri
Sevgi doludur yürekleri

Hele kız çocukları

Bir çoban kavalıyla uyutuldu koyunlar
kaypakların elinde zulme çaldı çanlar
mazlumların göğsüne sıkıldı kurşunlar
karanlığın gölgesinden ayrılıyoruz canlar
aydın bir dünyaya yelken açıyoruz çocuklar

Uçurumun dibindeyim usta
İnsanların yırtılmış ar-damarları
Kanı temiz akan yok be usta
İnsan yüzü arıyorum,
Arasına sıkıştığım bu kentte,
Ben kendimi arıyorum.

Acılarımı kendime gizledim
Mutluluklarıma tanık olun istedim acılarım beni mutluluklarım
Sizi öldürüyor çünkü...

Yaralarımı kendime gizledim
Sevinçlerimi sizlere gösterdim

Bir dilek tut ikimize dair
İçinde birazda umut olsun
Rengârenk çiçekler ek bahçene
İçinde birazda sevgi olsun

Gölgen yanında seni izlerken

Ser sefil olmuş bu millet
Tepemizde durur bir illet
Toplum hepten olmuş zillet
Canımız bize olmuş külfet

Kuş uçuşa çelme takılır

Ser sefil olmuş bu millet
Tepemizde durur bir illet
Toplum hepten olmuş zillet
Canımız bize olmuş külfet

Kadınları ölduruyorsunuz
çünkü
korkak ve zavallısınız
kadınlara taciz ve tecavüzde bulunuyorsunuz
çünkü

Hadi çal yürekten bir nağme,
Notaları eğri büğrü olsa da olur.
Kadehler kırık, can paramparça
Gözlerde kanlı yaş
Hayat bomboş
Uykular Haram haram nasılsa.