Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Çık gel baba, çık gel!
Bu mahşeri kalabalığı yırt gel…
Zamanı değil, zamansız bu gidişin.
Gülü dikenine sar gel.
Karanlığı sil gel…

İnsanlığın bir nüshası kalsa bari
Gelecekte çocukları kim koruyacak?
Aklımdan saçmalıklar geçiyor,
Deli deli…
Toplasam çocukları içirsem ölüm iksirini

Elzem bir duygudur annelik
Histerik acıların elementi
Kainatı titreten güçlü etkisi
Dünyayı içine sığdıracak kümesi
Dağları yıkacak öfkesi vardır

Sen ayakları olmayan şehirdin
Yüreği dağ adamdın
Korkanların önünde cesurca durandın
Zalimin kör karanlığına ışık saçtın
Kurşunların karşısında oklarınla savaştın

Bir yürek üstü acım var
söksem kanar
sökmesem yürek yanar
küle döner
sol yanımda bir sen var
senden habersiz

Bu nasıl bir ceza, nasıl bir bela
Ne gecesi belli ne gündüzü
Yüzü yabancı, acısı bıçak sırtı
Beklemesi ömürden ömür çaldı

Bu nasıl bir ceza, nasıl bir bela

Sahra çölünde zerre oldum
Kelebek kanadına kondum
Çatlayan toprağa su oldum
Gel gör sensiz küle döndüm

Can içim canıma susadım

CANIM ANAM

Ellerin sür geçsin bu yara izim
Acılar çöktü gülmez yüzüm anam
Acı büktü boynumu dinmez sızım
Eller senin gibi sarmıyor anam

İnsan,,
insanın üstünü örterdi
Üşüdüğünde,
Enkaz altında ağlıyor insan
Ses veren yok şimdilerde
İnsan,,

Bir yudum sevgi/ umudumdu
Yâr benden gitti/ canım yandı
Bir gülüş bir öpüş/ can suyumdu
Yâr benden gitti/ canım yandı

Gidenler dönmez/ kalan ağlar