Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Sömürünün balon gücünü
Emekçinin teri söndürür
İş veren tutmalı sözünü
Umutlar yüzünü güldürür

Umut Lazım

Sadece ”Haziran'da mı ölmek zordur?” üstad!
Ya Eylül! Eylül nasıl geçer dar ağacın yağlı urganından?
Aralık'ta açılmadı mı zindanlar ardına kadar?
Nazım Hikmet’in şiirlerine yasak gelmedi mi?

UMUT OLDUN/Derya Avşar

Sisli bir perdenin ardında
İzi olamayan bir yolculuktayken
Tam da kaybolmak üzereyken

Ön yargını kırmaktan
Daha mı kolaydı beni kırmak...
Oysa ben sadece
Kırmaktan korktum seni...

Umut topladım aç gönül pencereni
Güneşi kucakladım al gönülden içeri
Yüreğe ektim demet demet sevda çiçekleri
Baharı kucakla bitmeden yaşam sevinçleri

Sevgili...
Sen yüzünü döndün ya bana
İçimden bir kıyamet koptu
Şimdi hangimizi kurtarayım ben
Köprüsü kırılmış dünyanın orta yerinde
Bir yanımız kış kıyamet

Güneş doğuyor dalımdaki güle
Emek verdim bağımdaki sümbüle
Bal verdim o gönlümdeki bülbüle
Dalında çiçek açamam diyorsun

Gül güneşe, ay mehtaba,
Gökyüzü toprağa hiç kavuşabilir mi?
Sus yüreğim sakın ses etme
Renklerini gizle kırık kanadın altında
Nerede görülmüş yaralı bir kuşa
Sevdalanmak, yanmak, hiç olmak?

Tamam tamam tamam diyorum
Saz çalıp gülüp oynuyorum
Arı kovanında bal eyler
Ben demir parmaklıklar ardında gün sayarım.
Be hey zalim

Özü yüzünde durur Tanrıça'dır tüm kadınlar
Güneşin şakağından öptüğü kadınlar
sabahın seherinden önce yol alırlar
kavruk ve çatlamış dudaklarıyla
ıslık çalan yalnızlıkların yanağından öperler
ıslak olsa da gözleri yine yürekten severler...