Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Çok arkadaşınız olabilir ama
Dostunuz ya birdir ya da ikidir.
Acısı dinmeyen bir yaranın ilacı gibidir dost eli.
Şımarık bir çocuğun gözlerinde okunan anlam kadar derin,
Hiç tereddütsüz sırtını yaslayabileceğim kadar güvenilirdir dost.
Dostluk kurmayı, dost olmayı herkes beceremez,

Dünyanın seyrindeyim

Biliyor musun sevgili Frida;
Bende senin gibi acılarımın üstüne şiirler yazıyorum, herkes beni çok mutlu bir şair zannediyor...
Oysa ben de, çoğu kez ölümlü dünyanın boşluğuna düşüyorum.
Anlamını yitirmiş yaşamın çarkından geçerek, un-ufak ediliyor kemiklerim.

DÜNYA YOLCULUĞU

Gamzesinde gizli bin bir dünya saklayan
Düşlediği dünyayı kendi rengine boyayan
Acıların üzerine mutlulukları bağlayan

Lokmaları çaldı bilmedi haram
Yatı, katı oldu doymadı çalan
İnsana eğildim kanadı yaram
Olsa da sarayın bu dünya yalan

Köhne bir dünyada
Avare yalnızlıklara düştüm
Kendini kırbaçladı yüreğim
Yırtıldı sevda yüklü gönlüm
Kanatır gül bahçemin dikenleri
Zalim Tanrılar tanıdım

Göğün rahmine düşmüş bir ressam
Boyasız fırçasız çiziyor allı dünyayı
Alabildiğine hayaller katıyor düşüne
Aralıksız kapıların ardında karanlık

Yazlar siler mi bu ayazı?
Siyah giyer mi hiç beyazı?
İki yarım bir tam eder mi?
Dünya dursa yaşam biter mi?

DİNLE BENİ KADIN/ADAM

Son defa dinle beni adam
Bana geldiğin o ilk günü
Yalansız, çırılçıplak düşün...
Düşün ki pişmanlıkların

Ciğerim yanıyor / ateşi harlı
Kalem kara yazdı / silinmez yazım
Lâl oldu dillerim / mühürlü kaldı
Yaram kabuk tutmaz / dinmez ah sızım

Doğan Gün
Kentin ışıkları söndüğü vakit
Canlanır içimdeki sessiz çığlık
Parmak uçlarıyla dokunurum rüzgâra
Yıldızları avuçlarım göğün koynunda