Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Arı kovan da bal yapar
Yayla yolunda kurt çıkar
Türlü oyunlar oynar çakal
Kışı zordur yağınca kar
Yollar kardan boyunu aşar

Ön yargını kırmaktan daha kolaydı beni kırmak
Oysa ben sadece kırmaktan korktum seni
Sonra vazgeçtim haklı olmaktan
Yol verdin, bende gittim senden
Hadi sen sarışın düşlerine uyu

Bir yiğit çekilir dara
Umut biter.
Dünya kapkara...
İstismarcılar için idam isteniyordu!
Bugün Şair, Ressam Ramîn Panahî darağacında

Gözlerine hasret

Kişiyi ancak kişinin benzeri sevebilir veya öldürebilir...
Ölüyorum yokluğunda sevgili...
Yokluğun çürütüyor benliğimi azar azar...
Derin yalnızlığın adıydı yokluğun.

Gizli kahramanlar
Kırk madenci göçük altında cansız
Yerin yedi kat dibinde hepsi hayatsız
Dünyayı kömür karası bir yangın sardı
Kimler bu gizli kahramanları yadsıdı
Günyüzü görmeden karanlığı örttüler

Hadi, topla bütün dağınıklığını ve git artık
Bak, sonunda çocuk gibi azarlandın gönül
Sen ne osun ne busun asaletini korumalısın
Asil duruşunu ayaklar altına düşürme gönül

Kanat çırptım göklerde
Aradım!
Ana yurdum neresi diye...

Bir dağ kovuğunda kaldım
Kendi nefesim ile ısındım

Bu sabah bir intiharın eşiğinden geçti ömrüm
Güzlerimi tavana astım, gökyüzü maviydi
Yere çevirdim başımı insanlar çamurdu
Ölüm mü, yasam mı seçimi çok çok zordu

Gönlüm bohçam / Derya Avşar

Bu nasıl eda, nasıl seda gel de bir görme
Gönül bohçam da kanaviçe kanaviçe aşk
Bu nasıl işve, nasıl cilve gözde bir sürme
Gönül bohçam da kanaviçe kanaviçe aşk

Acıya döndü felek senin çarkın
Yıkıldı bak yine evim barkım
Sarhoşum dalımda üzüm salkım
Şifam yoktur zehir oldu arım balım