Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Ez westiya me

Ez çermekî pîr de westiyayî dimeşim
Derdê dinyayê zêde ne giran in dayê.
Ez nikarim durûtiya mirovan ragirim
Deste xayinan ez pîr westiya me dayê.

Farkındalık

Bir serçe ürkekliğinde yürüyorum, kaldırımlar üstünde.
Amonyak kokusu, asfalt kokusu sinyor genzime.
Geçip giden zamanı içiyorum mücadelenin avuçlarında.
Bin yıllık yorgunluk var sanki sırtımda!..

İlkelerini sömürgeci güçlerin
Eline teslim eden ihanetçileri
Onursuzları, soyguncuları, hırsızları yaz

Yaz gazeteci yaz
Üşüyen, açlıktan ölen çocukları

Gecenin arka yüzü
Aldım düş kırıklığı zamanları
Cebimde sakladım yıldızları
Heceli gecenin arka sokaklarına

Ey Sevgili...
Sen yüzünü döndün ya bana
İçimden bir kıyamet koptu
Şimdi hangimizi kurtarayım ben
Köprüsü kırılmış dünyanın orta yerinde
Bir yanımız kış kıyamet

Bir ıslık sesinde geçiyor hayat
Acıların sansürlendiği zamanlar
Karanlığın ışığı çaldığı yarınlar
Öfkenin tutuşturduğu yaşamlar
Evrenin usunda birikiyor bir bir

EVÎNA MIN

Min, ji bilî evînê tiştek nedîtiye.
Welatê evîna min tevliheve.
Nekenî rûyê min, ji vê dinê.

Kırılgan bakan gözlerime yaş düşerken
Dönüp arkasını yar giderken
Ellerim ellerinin sıcaklığını ararken
Bıçak izleri sırtımdan sızlarken
Yârin hayalini düşlerken
Yüreğim olduğu yerde soğurken

Ey aşk!

Ey aşk, git başımdan!
Aşk bana çok uzak!
Tıpkı gözlerin gibi...
Soyundum aşktan,

Aldatır dünya malına kanma
Sen sen ol hiç kimseyi kırma
Hayata gelişimiz bir yanılma
Yalnızlığına düştüm ey dünya