Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

8 Mart gelmişken; Dünyası kararmış kadınlar gününü düşünün!
Herkes ezdiği, üzdüğü, dövdüğü, sövdüğü
Hakir gördüğü, taciz, tecavüz ettiği
canına kıydığı tüm kadınları bir hatırlasınlar!..
Sonra onları hak edip etmediklerini bir düşünsünler.
Kadınların varlığının tüm dünya ve tüm insanlık için

Ez kürdîm

Bana diyorlar ki; kendini ifade et
Benim ifade özgürlüğüm yok ki
Ben kendimi bilinmeyen dilimle mi
Yoksa bana dayatılan dillerle mi anlatayım

Ez westiya me

Ez çermekî pîr de westiyayî dimeşim
Derdê dinyayê zêde ne giran in dayê.
Ez nikarim durûtiya mirovan ragirim
Deste xayinan ez pîr westiya me dayê.

Farkındalık

Bir serçe ürkekliğinde yürüyorum, kaldırımlar üstünde.
Amonyak kokusu, asfalt kokusu sinyor genzime.
Geçip giden zamanı içiyorum mücadelenin avuçlarında.
Bin yıllık yorgunluk var sanki sırtımda!..

Adem Çimli'ye ithafen yazdığım şiir...

Esin Kaynağı oldu son şiirin bana...

Ahmet Arif'in, "Hasretinden prangalar eskittim" dizeleri bile etkilemezken beni, Adem Çimli'nin, "Haziran'da Ölmek" adlı şiiri beni aldı götürdü yaşamın derin dehlizlerinde ki ters köşesine...

Elim kolum soğudu yaşama karşı
bunca haksızlığın üstüne
ben nasıl bir gelecek kurayım?

Temelden çalan çalana
Çürük zeminin altında kalıyorsa insanlık,

Ey Sevgili...
Sen yüzünü döndün ya bana
İçimden bir kıyamet koptu
Şimdi hangimizi kurtarayım ben
Köprüsü kırılmış dünyanın orta yerinde
Bir yanımız kış kıyamet

Bir ıslık sesinde geçiyor hayat
Acıların sansürlendiği zamanlar
Karanlığın ışığı çaldığı yarınlar
Öfkenin tutuşturduğu yaşamlar
Evrenin usunda birikiyor bir bir

EVÎNA MIN

Min, ji bilî evînê tiştek nedîtiye.
Welatê evîna min tevliheve.
Nekenî rûyê min, ji vê dinê.

Kırılgan bakan gözlerime yaş düşerken
Dönüp arkasını yar giderken
Ellerim ellerinin sıcaklığını ararken
Bıçak izleri sırtımdan sızlarken
Yârin hayalini düşlerken
Yüreğim olduğu yerde soğurken