Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Ev dinya wêran kirinê
Perîşanî li me qewimiye
Mirin emrê Xwedê ye
Agir ket hundurê dilê me

Ağrıyan yanlarına inat gülebilmektir
Barış, düşmanlığı silip sevgi ekmektir
Acılara merhem diye mutluluk sürmektir
Barış, nefretin yerine umut ekmektir

Yer ile göğün arasında maviyi yakalamaktır

Barışa kan doğrandı
Yasamak için daha
Ne kadar öleceğiz?
Gün ağır yaralı
Kara cumartesi

Güneş doğacak belli
Işıldıyor çocukların gözlerinin içi
Kırılacak zalimin azı dişi
Kırılacak dizlerinin feri
Bahar gelecek belli

Karanlığın ortasında duruyordu barış kokan adam!
Elinde barış çiçekleri dilinde yaşanabilir bir ülke, yüreğinde umut güvercinleri uçuşuyordu.
Dört minarenin ayaklarını vurdular, "bizi ayaklarımızdan vurdular" diyordu.
Az sonra kendiside başından vuruldu.
Dört minarenin ayakları dibine yığıldı bedeni.

Barış; bir annenin dilindeki
havar türkülerin yerine
halay türkülerinin almasıdır

Barış; yakılan kitapların yerine
kütüphanelerin kurulması

Sür yüzünü memleket topraklarına
Bereketlensin bolluk olsun ana yurduna
Don yüzünü Cizre Botan’a
Sar yüreğindeki coşkuyu Dicle Fırat’a
Aksın coşkun şırıl şırıl yazla bahara

Bayramlar güzeldir
Sabahleyin başucunda
En sevdiği kırmızı
Papuçları görünce
Yüzü gülen küçük kız

Bayramlar güzeldir
Sabahleyin başucunda
En sevdiği kırmızı
Pabuçları görünce
Yüzü gülen küçük kız

Bazen yorulur insan

Bazen sebepsiz özler insan,
Büyüyen derin boşluğun içinde,
Eksik olan şeyin bütünü gibi,
İçten içe çığlık çığlığa özler.