EZ DİMİRİM
Derdê dila pir grane
Rengê dinê serhildane
Gula dila qettandine
8 Mart gelmişken; Dünyası kararmış kadınlar gününü düşünün!
Herkes ezdiği, üzdüğü, dövdüğü, sövdüğü
Hakir gördüğü, taciz, tecavüz ettiği
canına kıydığı tüm kadınları bir hatırlasınlar!..
Sonra onları hak edip etmediklerini bir düşünsünler.
Kadınların varlığının tüm dünya ve tüm insanlık için
Elim kolum soğudu yaşama karşı
bunca haksızlığın üstüne
ben nasıl bir gelecek kurayım?
Temelden çalan çalana
Çürük zeminin altında kalıyorsa insanlık,
Yorgun zamanlardan geliyorum
Öylesine yılgın, öylesine bitkinim
Yüreğim ağzımda başıboş bir gezginim
Düşlerim kucağımda üşüyorum
Bir demet şiir ört üstüme, ört Emelabla
Zorluklara göğüs gerdim
Yol aldıysam, engel olma
Dünyayı sırtıma verdim
Yol aldıysam, engel olma
Çek alaylı bakışını
Engel sizsiniz
Engel özde değil düşüncededir
Her engel işe yaramaz değildir
Çarpık yapıtlar düzeltilmelidir
Engel sizsiniz çekilin geçeyim
Enkaz yığını altında
Kaldıysa insanlar:
İşte bu kıyamet
Bu acı
Bu gözyaşı
Ne tabiatın
Adem Çimli'ye ithafen yazdığım şiir...
Esin Kaynağı oldu son şiirin bana...
Ahmet Arif'in, "Hasretinden prangalar eskittim" dizeleri bile etkilemezken beni, Adem Çimli'nin, "Haziran'da Ölmek" adlı şiiri beni aldı götürdü yaşamın derin dehlizlerinde ki ters köşesine...
Çok 'Siğ'dınız yüreğime sığdıramadım
Çöpe attım hepinizi
Kalbim yeniden atıyor şimdi
Sevginize, ilginize değil
Saygınıza ve hoşgörünüze ihtiyacım vardı.
Er/demsizdiniz!
Çokta olmadı görüşmeyeli
Bir dünya telaşı sardı bizi
Covid, karantina derken
Görüşemedik bir türlü
Erken veda ettin bize heval




-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...