Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Korkum, yalnız kalmaktan değil;
Yüreğim sevmedi kaç nesil!
Kilitli artık gönül tahtım;
Yalnız başıma da yaşarım.

Üzülme sevgili...
Ben yara almaya alışığım...

Hiç biriniz bıçak kullanmadı
Beni öldürmek için...

Şu yalan dünyada yüzüm gülmedi
Gelen ömürden bir şey çaldı gitti
Seviyorum diyen özde bilmedi
Gelen ömürden bir şey çaldı gitti
Bir daha inanmam yalan sözlere

Dinmedi yüreğimde sızım
Kalmadı artık tadım tuzum
Ağrıyor dilsizdir sol yanım
Gitti benden can içi canım

Selamı sabahı kestin
Gönlümde aşkın acısı
Sevdamı ezip te geçtin
İçimde gönül yarası

Gönlümün kıymetlisi gidiyor
Sevdamızı bir çırpıda siliyor
Sevgili silme güzel günleri
Gidiyor gidiyor bırakıp gidiyor

Ben Gidiyorum
Kendi içimdeki kalabalıktan
Yorgun düşüyorum bazen
Ve ıssız sokakları başıboş arşınlamaktan
Hüzmemdeki karanlıktan
Gecenin ağzından akan sessizliğe yürüyorum

Hadi, topla bütün dağınıklığını ve git artık
Bak, sonunda çocuk gibi azarlandın gönül
Sen ne osun ne busun asaletini korumalısın
Asil duruşunu ayaklar altına düşürme gönül

Gizli kahramanlar
Kırk madenci göçük altında cansız
Yerin yedi kat dibinde hepsi hayatsız
Dünyayı kömür karası bir yangın sardı
Kimler bu gizli kahramanları yadsıdı
Günyüzü görmeden karanlığı örttüler

Kanat çırptım göklerde
Aradım!
Ana yurdum neresi diye...

Bir dağ kovuğunda kaldım
Kendi nefesim ile ısındım