Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Ey!
İnsanlar,
Değerli dostlar,
Kadınları, çocukları,
Doğayı, hayvanı, evreni
Gelin koruyalım insanlığımızı

Yaşaman arka yüzünde
Büyüttüm insan olmanın gücünü
Güçler büyüttüm
Küçülmüş insan sıfatında
Kimde güç kimde kudret var
Hiç bilemezsin hor gördüğünle

Adam!
Hep uzaktan bakıyorsun/eğer mutluluğu arıyorsan
Gözlerine yaş düşüreni unut be kadın!
Mutluluk; elmas ışığından değil/sıcak bir yürekten doğar
Ve kadın dedi ki;

EYLEM GÜZELİM
Onurun, gururun bayrağı var elinde
Barış kuşanmış hüzünlü yüreğinde
Özgürlük türküsü yasaklı dilinde
Meydanlarda salınır eylem güzelim

Sonbahar yaprakları dökülmeye mahkûm
tıpkı gözlerimin gözlerine mahkûmiyeti gibi...

hele bir de aylardan Eylül ise, yargısız infazların
baş koyduğu bir ölüm korkusu sarıyor benliğimi...

Eylül'e
Dünyayı omzunda taşır insan
Ezelden ebededir yorgunluğu
Hep mi yorulur insan
Hep mi acı çeker
Durun bir durun hele;

Eylül Hazindir

Tüm evrene sesleniştir
Eylül hüzün ayıdır
Barış, özgürlük diye diretir
Huzur, umut barındırır

Ey oruç!
Açlığına düştüğüm dünyanın
Kıtlığı sarmış dört bir yanımı
Tut beni oruç, düşüyorum
Dünya sevgiye aç, üşüyorum

Ört sevgini üstüme ve hiç gitme
Al elimi eline ısıt sevgili
Seviyorum gel hadi bekletme
Üşüyorum yokluğunda sevgili

Bütün ihtişamıyla doğdu güneş
Gökyüzünde saltanatını kurdu
Gülün aşkına, toprağın kokusuna
Uzaktan büyüyen aşkla dokundu

Solgun akşamlara ayışığı vurdu