Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

BEN DELİYİM/ Derya Avşar

Sen bana bakma / ben deliyim!
Kafama estiği gibiyim.
Kim ne der değil /ben ne diyorum,
ona bakarım.

Bedenim yorgun…
Bin yıldır yaşıyorum sanki!
Eskidi çehremdeki tebessümlerim.
Ağırım…
Bitkinim…
Halsizim…

Güneşi içen çocuklar büyür Ardahan'da
Yağmurlar çiselerdi bulutlar göz kırptığında
Başaklar boy verirdi gökkuşağı açtığında
Bir sevda türküsü çobanın kavalında

Hele gelin görün, şu Ardahan'ı
Yayıkta için köpüklü ayranı
Kışları çok soğuk, sıcak insanı
Yüreklerde yaşar, can Ardahan'ım

Hele gelin görün, şu Ardahan'ı

Aşkın dibi.
Zigzaglar çizen bir yolculuktu bu
Siyaha çalan griden bir ezber bozan
Köşeyi dönen!
Düşten…
Üşüten…

Güneş sereserpe yayılır tüm çıplaklığıyla
çiçekler rengarek dizilir kucak kucağa
börtü böcek baharın kollarında
yüreğe sevda doğduğunda

Ah Nupelda

Büyük kaygılarım var,
en çok da yarınlara dair;
düşler, hayaller kurarım...
Gelecek için umutlarım var;

Ne olur ki adım şiir olsa
Kitap olup yazılsa
Türkü olup söylense
Beste beste
Deste deste
Dizelerde yer alsa

Kapı aralıklarında bakıyorum
buğulanmış camlara adını yazıyorum
sessizce Barış diye mırıldanıyorum
derin bir nefes cama bırakıyorum

Başlangıçta baş harfin bozguna uğruyor

Sevdama and içitim onunla varolacağım
ikimizin yerine ateşiyle yanacağım
yaşarken cehenemiyle tanışacağım
ben bende değil aşkımla avuçlarındayım...

Gözümde damla damla yaş oldun