Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Kadın, derin dehlizlerde kaybolmamak için
ömrünce mücadele edendir
Dünyayı saçlarına takmış
boyna yükünü çekiyor
Şiddet, tecavüz ve tacize uğruyor

Adım şiir olsa,
Dize dize, hece hece,
Dilden dile söylensem...
Sevgiyi barındıran,
Umudu aşılayan,
Yüreklerde büyüsem...

Gözlerim üşüyordu;
Bakmayın gözlerime, gözlerim kör eder sizi...
Yüreğim üşüyordu;
Değmeyin yüreğime, çocuklar orada can çekişiyordu...

ölüm gölgesinde saklanmış
pustun postuna sarılmış
Pusudaydı hainler
yol boyu dönüp
arkasına baktı belki de!

Günüm gecem karışır
Dün bugünle yarışır
Zoru gören sıvışır
Bırakıpta giden yar
Bırakıp terk eden yar

Adı yok bu şiirin tıpkı bendeki sen gibi
Ismarlama bir aşk değildi bendeki
Belki içime akıttığım bir damla gözyaşı
Belki dilimdeki yasaklı bir sevgi sözcüğü
Belki incinen, kırılan, ağrıyan yürek sızısı
Hepsinden ötesi kendime inkâr ettiğim sen

Dört yanım paramparça
Dört yanım kara parça.
Birinin karanlığı çökmüş,
Binlerin canı paramparça.
Bir çocuk üşümüş/üzülmüş,
Süt kokan ağzı bükülmüş,

Ah babam

Yokluğun koca bir derya
Dilim lâl oldu ah babam

İnsan,,
insanın üstünü örterdi
Üşüdüğünde
Enkaz altında ağlıyor insan
Ses veren yok şimdilerde
İnsan,,

Ah kadın ah!

Saçlarından asıldı;
Ağrılarından, yaralarından öptüğüm kadın!
İçim ürperdi / Afganlı Farkhunda'yı okuyunca