Çok 'Siğ'dınız yüreğime sığdıramadım
Çöpe attım hepinizi
Kalbim yeniden atıyor şimdi
Sevginize, ilginize değil
Saygınıza ve hoşgörünüze ihtiyacım vardı.
Er/demsizdiniz!
Çokta olmadı görüşmeyeli
Bir dünya telaşı sardı bizi
Covid, karantina derken
Görüşemedik bir türlü
Erken veda ettin bize heval
Adem Çimli'ye ithafen yazdığım şiir...
Esin Kaynağı oldu son şiirin bana...
Ahmet Arif'in, "Hasretinden prangalar eskittim" dizeleri bile etkilemezken beni, Adem Çimli'nin, "Haziran'da Ölmek" adlı şiiri beni aldı götürdü yaşamın derin dehlizlerinde ki ters köşesine...
Ey Sevgili...
Sen yüzünü döndün ya bana
İçimden bir kıyamet koptu
Şimdi hangimizi kurtarayım ben
Köprüsü kırılmış dünyanın orta yerinde
Bir yanımız kış kıyamet
Bir ıslık sesinde geçiyor hayat
Acıların sansürlendiği zamanlar
Karanlığın ışığı çaldığı yarınlar
Öfkenin tutuşturduğu yaşamlar
Evrenin usunda birikiyor bir bir
EVÎNA MIN
Min, ji bilî evînê tiştek nedîtiye.
Welatê evîna min tevliheve.
Nekenî rûyê min, ji vê dinê.
Kırılgan bakan gözlerime yaş düşerken
Dönüp arkasını yar giderken
Ellerim ellerinin sıcaklığını ararken
Bıçak izleri sırtımdan sızlarken
Yârin hayalini düşlerken
Yüreğim olduğu yerde soğurken
Aldatır dünya malına kanma
Sen sen ol hiç kimseyi kırma
Hayata gelişimiz bir yanılma
Yalnızlığına düştüm ey dünya
Ey!
İnsanlar,
Değerli dostlar,
Kadınları, çocukları,
Doğayı, hayvanı, evreni
Gelin koruyalım insanlığımızı
-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...