Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Sıcak bakışlarınla uyandım yine
Gülüşlerin düştü
yüzümün tam orta yerine
Kahkahaların süslüyor sol yanımı

BENIM ANAM

Ellerim üşüyünce, nefesiyle ısıtıyordu benim anam
Acıktığımda, lokmasıyla besliyordu beni anam
Hastalandığımda, gece boyu duruyordu baş ucunda
Giymiyor, giydiriyordu benim anam

BENİM ANNEM

Yeryüzünü sevgiye boyayan, yedi veren
Tılsımlı, sihirli bir değnek gibi büyüleyen
Zümrüdüanka misali küllerinden yeniden doğan
Dünyanın göğsünden çisil çisil akar benim annem

Beni bana bırakın

Zor zamanların koynunda büyüdüm,
Zümrüdüanka misali her defasında,
Küllerimden yeniden doğurdum kendimi.
Karanlığın belleğindeyken bile,

Henüz on yediydi benim yaşım
Ben kalbimden kurşunlanmıştım
Ecel değil düşmandır yani başım
Boğazıma dizildi ekmeğim aşım

İnce belli bardakta çay yudumlar gibiydi hayatın tükenmişliğini içmek...

Sanki dune gore bugün biraz daha yorgunum be anne.
Sanki bugün biraz daha yılgın bitkin ve caresizim anne.

BENİ SEVMENİ SEVDİM

Ben, senin beni sevmeni sevdim
Ansızın üşüyen kalbimi ısıtıp, sarmanı
Yorgun yüreğimi sevginle örtmeni
Omzumdaki yalnızlık yükünü almanı

Ben kadınım kadın
Doğururum, beslerim,
Büyütürüm, severim
Hiç bir karşılık beklemem
Özümdedir duygularım
Ben kadınım kadın

Ben kendimle iyiyim

Yüreğime ne zaman bir sevda ateşi düşse,
Yama üzerine yama diktim yaralarımın üstüne.
Yaralarım tanır sizi, üzmeyin artık üzmeyin beni.
Bilin ki, yüreğimin aynasında yalan barındırmadım.

Ben kimim?

Ben kim miyim?
Ben, yüreği yamalı,
Ruhu yağmurda,
Yalınayak dans eden biriyim.