Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Puştun puşta secde ettiği bir dünya bu sevgilim
Daha çok sevmeliyiz
Hiç durmadan kahkahalar ile gülmeliyiz, karanlığı aydınlatmalıyız
Bahçelerimizde rengârenk çiçekler açmalı kesk, sor, zer…

Esmer gülüşlü çocukların derin gamzelerinde güneşi içmeliyiz

Bir Eylül Sabahında

Hazan yüklü bir Eylül sabahında;
Hasretin çöküyor gönül otağıma.
Bağrımda büyüyor özlemin çisil çisil...
Koca derya oluyorsun dalga dalga,

Kadınlara gül ismi koymasınlar
Gülün ömrü kısa olur, diyorlar
Söylesenize; ismi gül olmayan
Hangi kadın sokmadı ki
Bundan sonra tüm kadınlara
Çiçek ismi koysunlar

Nasıl da anlamsızdır insanın insana zulmü
Dem vurur yalnızlıklar, mutsuzluklar, acılar
Bilmezler, öleceğini bile bile öldürmenin günahını
Umutsuzluğun ardında sakladığı karanlığı
Kazandığını düşünüp aslında kaybettiğini
Öfkenin altında yatan sebebin zayıflık olduğunu

BİRİNE MİN KURIN

Daye birine min kurun merhem çare nake
Derde min derdek û be dermane, û be çare ye
Doramın dost qet tûnın düjmin pir pir hene

Bir kadın tanıdım özü, sözü bir
Bir kadın tanıdım anne şefkatli
İnsanları sevgisiyle besleyebilen kudretli
Çocuksu, hümanist, merhametli
Güler yüzlü eşe, dosta sevgili

BİR KARANLIĞIN İÇİNDEYİM

İhanetin kör bıçağıyla kesildi, sürgün yemiş şiir dillerim...
Çıkarı uğruna sattılar beni ömrümü adadıklarım...
Yüzümde ki gülüşümü soldurdu yaşadıklarım.
En zor zamanımda düşman oldu dost sandıklarım.

Bir kardeşi olmalı insanın

Benim için ölene değil yaşamayı bilene,
Benim için dünyayı yakana değil, çiçek ekene,
Bir de senin gibi candan, içten sevene,
Kadir kıymet bilen bir kardeşi olmalı insanın,

Bir Kas Hastası Olmak!

Ben: Adı kadersizlik olan bir coğrafyada doğmuşum ki, bir Ocak doğumluyum. Doğum sancılarını çeken anneme elbette ki beni dünyaya getirdiği için minnettarım.

Bebeklik sürecim boyunca, annemin şefkatli kollarında güvenle büyümüşüm... Ancak okul çağına geldiğim ve sorumluluk aldığım noktada bir mücadelenin de içerisine girdiğimin farkındaydım. Artık büyüyordum. Fakat büyüdükçe yolunda gitmeyen bir şeylerin olduğunu da fark ettim. Büyüdükçe güçleneceğimin aksine güçsüzleşiyordum! Kaslarım çok zayıftı.

Nerede görsem bir kediyi
Utanırım nankörlüğümden
O, kırıntılar ile doyarken
Ben israf etmekten doy-mu-yorum

Nerede görsem bir kediyi