Yaşam karardı gözümde
Kömür karası renginde
Tenim yandı kan ter icinde
Ölüm geldi yerin 7 kat dibinde
Başlasın konferans:
Bir kapı aralandı önümde, içi zifiri karanlıktı. Önce ürktüm! Tüylerim ürperdi! Sanki kötü şeyler olacakmış gibi bir hisse kapıldım. Geri dönmek için bir hamle yaptım ama hemen sonra vazgeçtim. Geri dönüp gitmek korkaklık olurdu; hiç tereddütsüz girdim o, izbe karanlığın içine...
Cesaretin ceketi üzerimde duruyordu. Bilgi kuramı zihnimde olağanüstü bir sunum hazırlamıştı, karanlığa karşı.
Sanrılı anlardan düşer dilde körelen bir bıçak
Çaresiz bir sis perdesi sirayet eder gözaltına
Görünmez düşmandan kalkan kılıç kaçak
Ezer, ezber bozar siyah beyaz renklerin dansı
Bir kitabın ortasından okunan paradoks gibi
yine içimde belirsiz bir sancı
yine izbe karanlık bir sızı
yine kalleş bir yabancı
o hancı/ben yolcu...
yine yol aldım sürgün yüreklere
Tebessüm etmez hayat
Işığı gölgeler karanlık
Dünün esaretini saklar
Heybesinde büyür yalnızlık
Esaret altında korkan korkana
yalnızlığına düştüğüm sokakların
kör karanlığındaki izbe acıların
karın ağrısı gürültüsünü kustum.
Yüreğimde binbir soluk
Kan akiyor oluk oluk
Doğu(m) da ölüyor çocuk
Dört bir yanima düşüyor kalleş kurşun
Barajı kurumuş Ardahan’ım
Cisil cisil ağlıyor kura nehri
Yazgısına küsmüş gelin gibi
Süzülür etekleri kura nehri
Kıvranır sinesinde dalgalar
Kurak topraklar
İrin akıyor dünyanın ağzından
Suların ayak izleri silinmiş
Göğsünü yırtıyor hırçın rüzgar
Birbirine karışmış kış ve bahar
Ateş topu gibi yağdı gökte bombalar
Kura nehri üzerinde uçuştu toz bulutlar
Nehrin suları kurudu yandı karıncalar
Dağıldı kara bulurlar kura da geldi bahar
Köprüsü kırıldı yarıldı kırık zamanlar
-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...