Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Sen ki tek memenle
Bebeğini emziren kadın
Sen ki diğer kanserli göğsünü
Kestirip atan kadın
Sen ki beline dökülen örgülü saçlarını
Kazıtan kadın

Çerkez kızı

Sen güneşi içen çocukların al yanaklı nazlısı,
Saçlarına kelebekler takan şiir bakışlı kızı,
Sen dallarında salkım söğüt yumuk yumuk;
Kırmızı, beyaz, sarı çiçekler açan yasemin!

Elzem bir duygudur annelik
Histerik acıların elementi
Kainatı titreten güçlü etkisi
Dünyayı içine sığdıracak kümesi
Dağları yıkacak öfkesi vardır

Sen ayakları olmayan şehirdin
Yüreği dağ adamdın
Korkanların önünde cesurca durandın
Zalimin kör karanlığına ışık saçtın
Kurşunların karşısında oklarınla savaştın

Bu nasıl bir ceza, nasıl bir bela
Ne gecesi belli ne gündüzü
Yüzü yabancı, acısı bıçak sırtı
Beklemesi ömürden ömür çaldı

Bu nasıl bir ceza, nasıl bir bela

Soğuk sular akar Munzur'un dağında
Hocvanın yaylasında çiçekler açmış
Gelincikler baş kaldırmış toprağında
Hocvanın yaylasında çiçekler açmış

Çocukların kahkaha sesleri
Öyle bir çoğalır ki
Arş-ı alayı inletir
Yüzlerindeki tebessümde
Gökkuşağı açar göğün göğsünde
Çiçekler başkaldırır

Toprağın koynunda emek büyür
Bir kıvılcımla tüm orman yanar
Kelebek kısacık yaşar ölür
Doğaya dokunma topraklar kanar

Onu nasıl anlatır ki insan
Onu anlatmak değil
Yaşamak gerek yaşamak
Göğün göğsünden
Yağmurları sökmek

Güvenin yerini çıkarlar,
Başın yerini ayaklar,
Düzenin yerini kaoslar,
Barışın yerini savaşlar,
Hakın yerini haksızlıklar