Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Şuan sarılacak bir çöpe ihtiyacım var
Çünkü kalbimi çöpe attım içindekiyle
Sözün geçtiği yerde sevda durmaz
Sevdanın olduğu yerde yar olmaz

Kadın; anadır doğurandır
Yardır, yarendir
Kadın; Tüm dünyayı
saçlarına takmış
yükünü çekendir

İnsanlar sürgün, sevdalar ölesiye yorgun
Yüzündeki rengi benzi kaçmışlar durgun
Gün ağarmadan pusu kurulmadan düş yola
Gel yürüyelim kağnılar arasından kol kola

Silinmez alnındaki kara yazgıların izleri

Bak büyür durur gönül sanrım
Yürek kertem silmez bal arım
Yâr, aşkın yara bandım olsun
Sen yara açan kâhrım oldun

Ezber bozanım oldu sevdan
İstanbul bende, ben sende sarhoşum
Benim şimdi ebedin ve ezelin
İçimde huzur var/kalbimde sen

Umudun ışığını yaktı gözlerin

Virüs var, evden çıkmak yasak
Ceza yazarlar camdan baksak
Uzaya gidenler fikrinden caya
Herkes gitti ay'a biz kaldık yaya

Bir yanım gurbette/bir yanım babamın soğuyan kalbinde/yaralı, sancılı, çaresizim/zamansız bir vedaydı gidişi/kaldım kanadı kırık bir kuş misali/göğüm öksüz kaldı/öfkeliyim/yokluğunu solumuşum katıksız/hasretin bitmez/yerin dolmaz/sensiz ısınmaz evimiz/evimiz sendin babam/bir yanım gurbette/bir yanım babamın soğuyan kalbinde/ilk defa çok üşüdüm/elim/kolum/kalbim/gözlerim/yüreğim buz kesti/ben kendimi arıyorum şimdilerde/bir yanım sürgünde/bir yanım babamın soğuyan kalbinde/ülkesiz/dilsiz/kimliksizim/evin her yanı sen kokuyor/gardorapta takım elbisen duruyor/salonda tespihin/masamda el yazılınla yazdığın defterin/yatak odasında terliklerin/sanki hala saçlarımda dolaşıyor ellerin/ellerin sımcacıktı babam/sen elimden tutunca/hem ellerim hem yüreğim ısınırdı/sensiz eksiğim babam.../Son kez soğuyan yüreğinden öpmek isterdim.

Kaçak Çay Tadında

Söylesene yüreğimde sevdasını demlediğim,
Gözlerinin karasını kaçak çay renginden mi aldın?
Yorgun yüreğimden kuş gibi çırpınır ellerin
Yanı başımdayken bile,

Gel biz kacalım bu kaçak şehirden
Ait olmadığım bu yer genzimi yakar
Bizim ütopyamıza ait ne varsa yıkar
Müphem bir karanlık bizi icine alır

Gel biz kaçalım bu kaçak şehirden

Kurduğu saatte gözlerini güne açan
Tıpkı bir çalar saat gibi dakikti güne
Gün ağır yaralı ve kapkaranlıktı
Ruhum iki taş arasında eziliyordu sanki
Bir can gidiyordu bendeki bende