Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Çocukluğumun sesi

Çocukluğumun sesi yankılanıyor uzaklarda.
Hep ipini kaçırdığım uçurtmamın ardından baktım.
Uzanamadığım göğün maviliklerine daldım saatlerce...
Bazen de omuzlarımda biriken yükün altında ezildim.

İnsan olmak, hiç zor değil;
Sevgi dolu olmak
Uygar olmak
Saygılı olmak
Gerçekçi olmak

Bir şiir doğurmak değildi gayem
Üstelik anneler doğurdukları evlatlarını yitirmişken
Sevgiye, ayrılığa, hasrete, gebe kalmışken
Karanlığın kollarına düşmüşken
Kalem de eğilir emek kokan ellerine.

Yavşak bir tutsaklığın esiriyiz.
İki yakası bir araya gelmez,
Özgürlüklerin kesik dilliyiz.
Yaslı yüreklerin buz tutmuş,

Yürüdüm...
Soyundum sevdanın teninde
Topladım tüm kırgınlıklarımı
Düştüm bir bilinmezliğe doğru
Kılavuzu kayıp yön haritam

O, gitti ben arkandan baktım
Yüreğimi yerinden söktüm
Vefasıza ömrümü yaktım
Küllerimi dağlara döktüm

Sevda gönülde bitmezmiş
Aşkı masallarda gizlenmiş
Gurbet çeken yolları gözler
Elbet bir gün döner dediler

Bekledim yüzüm güler diye

DELAL

Duymişem ki delal, duymişem ki yad ellere gelin olimışsen
Daha düğünün ertesi sabahında koca dayağı yemişsen
Dokunmağa kıyamadığım saçlarını yoldurmışsan
Tu hesreta dilê min bûyî, tu yekane û bêhempa yê min bûyî.

DELALIM
Adara bîst û yekê gülan baharı müjdeliyor
İçimizde harlanan Kawa ateşi büyüyor
Yüreğimize nakşeden
Renklerin çoşkusu yükseliyor
Bir elin elimde, bir elinde

Denizcinin aşkı

Salınır uzaktan bir gemi...
Rotasını şaşırmış gibi...
Silik, ağır bir siren sesi,
Dağılır dalga dalga,