Dikiş tutmaz
Yamalı dünyada dikiş tutmaz yaşam!
Bir ömür tüketir de insan, bitmez kahrı.
Kırılır dişi, dizi, göğüs kafesi de,
Ben istiyorum ki kendi dilim ile
şiirler, kitaplar yazayım
Yüz yıllardır dilimize vurulan
kelepçeler çözülsün
Ben istiyorum ki dilimdeki
Zimane me hebûna meye
Ez dixwazim bi zimanê xwe helbest û pirtûkan binivîsim
Dixwazim kelepçeyên ku bi sedsalan e li zimanê me dixin vebin
Ez dixwazim êsîra li ser zimanê min bî hildan û rabê
Dingin liman
Alkışa dursun yerin göğün mavilikleri;
Dingin limanların koynunda saklı,
martıların dansı ile serenatım var...
DİNLE BENİ KADIN/ADAM
Son defa dinle beni adam
Bana geldiğin o ilk günü
Yalansız, çırılçıplak düşün...
Düşün ki pişmanlıkların
Ciğerim yanıyor / ateşi harlı
Kalem kara yazdı / silinmez yazım
Lâl oldu dillerim / mühürlü kaldı
Yaram kabuk tutmaz / dinmez ah sızım
Doğan Gün
Kentin ışıkları söndüğü vakit
Canlanır içimdeki sessiz çığlık
Parmak uçlarıyla dokunurum rüzgâra
Yıldızları avuçlarım göğün koynunda
Doğduğun zaman
Yaşam maviye boyandı
Sen doğduğun zaman çocuk
Gökler, denizler uyandı
Sen doğduğun zaman çocuk
Doğum Günü
Bugün bir Ocak.
Yani doğduğum gün!
Yani bütün kadersizlerin doğduğu o gün.
Doğum günüm
Bugün benim doğum günüm
Ömrümden bir yaprak düştü
Artık geçip giden zamanı
İstesem de geriye alamam




-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...