ANNE
Bahçende açan nadide çiçeğindim
Hani dokunmaya kıyamazdın anne
Renklerim soldu dalımda sarardım
Dikenler battı bahtım karardı anne
Anne kucağı, yağmur sonrası
doğan güneş, ılık bir bahardır
Zemheri ayazında üşüyen
Bedenini sarmalayandır
Anne kucağı, tüm acıyan
Çiçek açmış dağlarında
Umut vardır bağlarında
Sevgi ekmiş yanağında
Bahar gelmiş yaylasında
Kar yağıyor kar yağıyor
Dağ eteklerinde çiçekler dökülüyor yamacına
Yatak serer börtü böcek yuva yapar koynunda
Havası sert, insanı mert huzur kokan Ardahan’ım
Ardahan’ım Ardahan’ım bağrımda açan baharım
Kazı koyduk baskıya, soğuk içtik ayranı yayıkta
Güneşi içen çocuklar büyür Ardahan'da
Yağmurlar çiselerdi bulutlar göz kırptığında
Başaklar boy verirdi gökkuşağı açtığında
Bir sevda türküsü çobanın kavalında
Göçebe kuşları gibiyiz her birimiz
Yuvasından, yurdundan ayrı düşmüş
Gurbet yolunda özlem çekmişiz
Yüz yıllar geçse de Ardahan'ı özleriz
Hele gelin görün, şu Ardahan'ı
Yayıkta için köpüklü ayranı
Kışları çok soğuk, sıcak insanı
Yüreklerde yaşar, can Ardahan'ım
Hele gelin görün, şu Ardahan'ı
Güneş sereserpe yayılır tüm çıplaklığıyla
çiçekler rengarek dizilir kucak kucağa
börtü böcek baharın kollarında
yüreğe sevda doğduğunda
Adı yok bu şiirin tıpkı bendeki sen gibi
Ismarlama bir aşk değildi bendeki
Belki içime akıttığım bir damla gözyaşı
Belki dilimdeki yasaklı bir sevgi sözcüğü
Belki incinen, kırılan, ağrıyan yürek sızısı
Hepsinden ötesi kendime inkâr ettiğim sen
Dört yanım paramparça
Dört yanım kara parça.
Birinin karanlığı çökmüş,
Binlerin canı paramparça.
Bir çocuk üşümüş/üzülmüş,
Süt kokan ağzı bükülmüş,




-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...