Kuytularında hüznüne karıştım
ve her bekleyişte büyüdü
karanlığın gölgesinde
bu bende ki,
bitmeyen yorgun sevdam
yalnızlığımı yırtıp geçen
YORULUR İNSAN
Çocukluğumdan beri koştum, koşturdum!
Düz yoldan, yokuşlu bir yola geçtim.
Daha hayata aklım ermeden, çalıştım.
Koştum koştum, çokça şeye geç kaldım.
Hiç bir yol çıkmaz değildir
gidebilen için
mutlaka bir çıkış vardır.
Hangi yolda başlarsanız başlayın
aynı yöne varırsınız çünkü
Yine mi yoksulların çocukları peşkeş çekildi
puştların saltanatı uğruna?
Yine mi darağacında asılsın diye
ferman geldi bir paşa da?
Dilinde düşer şiirler
Yas tutar derin imgeler
Boşluğa düşer bir şair
Dünyayı sevgiye tuttur
Öfkeli hırçın dalgalar
Düşmeyin dar zamanların zemheri ayazına,
Umut barındıran baharlar açacak çiçek çiçek...
Tohumu bağrında besleyen toprağın koynunda,
Tomurcuklar filizlenecek boy boy al renkleriyle...
Yaşamın yükünü taşıyan rüzgarın fısıltlarıyla,
Yetişemedim
Yarım bırakılan gülüşün ardında yürüdüm
Çoştum çoştum umutların yolunu bulamadım
Elzem düşlerin doruklarına çiçekler bezdim
Yıkık coğrafya/Derya Avşar
Benim yaşadığım coğrafya da
Kıyım var kıyım
Havada acı çığlıkların kokusu var
Aklından bile geçirme gitmeyi
Hasretin içimde açar yarayı
Duymak istemem ki senden vedayı
Sen gidersen dünyam başa yıkılır
Yıkma canan yıkma başa dünyayı




-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...