Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Güneşi içen çocuklar büyür Ardahan'da
Yağmurlar çiselerdi bulutlar göz kırptığında
Başaklar boy verirdi gökkuşağı açtığında
Bir sevda türküsü çobanın kavalında

Göçebe kuşları gibiyiz her birimiz
Yuvasından, yurdundan ayrı düşmüş
Gurbet yolunda özlem çekmişiz
Yüz yıllar geçse de Ardahan'ı özleriz

Hele gelin görün, şu Ardahan'ı
Yayıkta için köpüklü ayranı
Kışları çok soğuk, sıcak insanı
Yüreklerde yaşar, can Ardahan'ım

Hele gelin görün, şu Ardahan'ı

Güneş sereserpe yayılır tüm çıplaklığıyla
çiçekler rengarek dizilir kucak kucağa
börtü böcek baharın kollarında
yüreğe sevda doğduğunda

Adı yok bu şiirin tıpkı bendeki sen gibi
Ismarlama bir aşk değildi bendeki
Belki içime akıttığım bir damla gözyaşı
Belki dilimdeki yasaklı bir sevgi sözcüğü
Belki incinen, kırılan, ağrıyan yürek sızısı
Hepsinden ötesi kendime inkâr ettiğim sen

Dört yanım paramparça
Dört yanım kara parça.
Birinin karanlığı çökmüş,
Binlerin canı paramparça.
Bir çocuk üşümüş/üzülmüş,
Süt kokan ağzı bükülmüş,

Ax ziylan ax
Bağrımda yaradır sevdan
Gelemem namerdin kapısına
Dem vurdum yalnızlığa anlasana
Iki cihan arasında
Kol geziyor puştluk

Geldi geçti de ömür dinmez ağrım
Mevsimler değişir gelmez baharım
Çiseleyen yağmur, esen rüzgârım
Aklım firarda değişmez yazgım

Yerin göğün arasında dardayım

Bir akşamın ufkundayım
Seyre dalıyorum maviyi
Usuma martılar konuyor
Dört yanımda derya var

Yüzümü öpüyor rüzgar

İnsan,,
insanın üstünü örterdi
Üşüdüğünde
Enkaz altında ağlıyor insan
Ses veren yok şimdilerde
İnsan,,