Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Ömrümden ömür çaldın sancısı kaldı
Gözüme yaş düşürdün heder ettin Eylül
İzbe bir karanlığın koynunda bıraktın
Güneşi küstürdün gülü soldurdun Eylül

Bak sonbahar yaprakları dalından sökülür

Zamansız ölümleri giyinir Eylül
Saat on ikiyi vurduğunda yürek durur
Gövdemin üstüne bir idam sehpası kurulur
Can çekişir kanadı kırık kuşlar

Ölü toprağı gibi kokuyor buralar

Bir Haziranın ertesi günüdür ölümün kıyısı
Yaralı yarınlar/yaralı şairler
Şiirler/sazlar/sözler yaralı
"Yakılacak" dediler tüm kalemler
"Madımak oteli" diye adres verdiler ..

Topladık neyimiz var neyimiz yok; bir vefasız uğruna harcadık. Hangi insana çarpsa yüreğimiz bin parçaya bölündük! Bundandır ki, ihanet edenleri, hayatımızdan tek tek çıkarttık..!
Kimse bana edebiyat yapmasın çünkü ben kitabını yazdım, gerisi laf-ı güz-af...
11.02.2024
Derya Avşar

Mani olan nedir, söyle gamzeli,
Dünya terse dönsün, vız gelir bana.
Gönüldeki sevgi, eylem güzeli,
Nefret yazma olmaz, ters gelir bana.

Ser sefil olmuş bu millet
Tepemizde durur bir illet
Toplum hepten olmuş zillet
Canımız bize olmuş külfet

Kuş uçuşa çelme takılır

Siluetin güneşi ardına almış
Ey duruşu insan kokan adam
Kır saçlarında rüzgâr,
Zamanı okşuyor
Dost yüreğin sevgiyi sarıyor

Ve zaman büyür/insan küçülür gözümde

Ellerini göğün maviliklerinden çekmiş
Uçurumun eteğinde can çekişiyor dünya
Kıyının dinginliğinden kopmuş,
Alabora olmuş dağlar denizler

Ölümlü bir dünya için çamurlaşan
Onca insanın varlığına tahammül etmek
Çok zor geliyor bize…
Öyle çok insanlık biriktirdim ki
Hiç bir zulmünüz beni zehirlemeye
Ve beni benden etmeye gücünüz yetmez

Vurulduk

Üşür bir serçe!
Üşür kafeste.
Tam uçacağı sırada,
Kanadından vururlar..!