Cevat Çeştepe Şiirleri - Şair Cevat Çeştepe

biner giderim her sabah yitik düşlerime
aldırmam çatlamış dudaklarına,
öpülmemekten.
geç saatlerde dönerim ya da hiç dönmem
bütün günüm zinada geçmiştir.
üzülmeni istemem.

sen bu kaldırımlar üzerinde yüzünü kaç kez döndün evine,
annenin babanla pazar sevişmelerini yaşadığı bu saatlerde.
hiç özlemini çektin mi sokakta iken, sıcak çay dolu bir bardağın
ve bir dilim ekmeğin, anne elleriyle yağ sürülmüş üzerine.

sen hiç bu kaldırımlar üzerinde korktun mu top oynamaktan.

soluklarım hızlandıkça hızlanıyor.
birazdan en uzun tüneline gireceğim
aşılması zor dağlarımın.
penceremden başımı uzatacağım.
geceye böyle yorgun bir endişe gibi
simsiyah suratımla saklanacağım.

süsleyecek bir şey bulamıyor ki insan.
ardında kalan;
hep boşa geçen günler,
ve boşa geçen günler gibi yazılan
öyküler, şiirler….
unutulmayan masallarda,

açılmayan sandıktan biten bir öykünün
bir parça öfke ve bir parça acı
ve hiç dinmeyecek sızısı yükseliyor.
gidip çok uzaklarda bulut oluyor
gölgesi denizlerin üzerine düşüyor.
……….

hiç içimden gelmiyor, kalkıp pencereden bakmak
neden gelmedin bugün.

aklıma gelen bütün ihtimaller intihar nedeni
ters çevirip öyle astım duvardaki yerine saati
gülüm kaç, ellerim üşüyor.

Hiç eflatun kaçırdığın oldu mu
Avuçlarının içinden.
Rengi pembeye dönmeden.
Ben kaçırdım bir kere,
Ağlıyordum.
Haliç kıyılarından boğaza doğru,

dokunulmazlık hıncahınç.
yan göz tanımayan kalabalıklar.
bir top güllesi gibi deler gider surları
adı ucuza çıkmış
bütün kahramanlıklar.
ve topuklarına basılmış

öksüz bacak aralarından çok uzakta.
kimsenin görüp seçemeyeceği bir konudur bu.
derin ve hep gezinen, anlaşılmaz sularda.
pek herkesin anlayacağı, bir şey değildir bu.
çalıvermek sabahın kör vakti ve kimsesizken,
çalıvermek kapını, aklıma estiği yerden….

avuçlarımdan taşacak kadar deniz suyuyum.
senin sahilden göremeyeceğin kadar uzak
ve rüzgarımın alnından geçeceği
en son noktadayım.
yosun kokusuz ve yakamoz ışıksız.