Cevat Çeştepe Şiirleri - Şair Cevat Çeştepe

kim bu gecenin en olmayacak saatinde,
ince bir çizgi gibi uykumu ortasından bölen.
eski tarihlerden bir mektup desem gelen,
faillerini çoktan kaldırdım tozlanmış raflara,
efkarımın küllerine koşmaz artık pervaneler.

gideceğin hiçbir yolda arama istersen
uzun ağaçların yangın tüten gölgelerini.
küller çoktan örtmüştür bile üzerlerini.
ve çoraklığına üzülüp boş yere ağlama
belki daldığın sularda bulursun ancak
gözyaşlarında boğulmuş göz bebeklerini.

morg kaçkınlarından
gelinlik kızlar yaratmak yerine
birazda el atıverseniz ya
şu yaşadığımız şehirlere.
kiminin parası kadar önemli değil mi
kimilerin duası.

işte gene vakit geldi.
dünya dönüyor güneşin etrafında
dedikleri doğru demek ki.
sen, ben ve diğerleri
saklandık kapıdan içeri.
kapıyı bir görseniz dışından

ben karanlığı sevmem, rüyalardan korkarım.
bahar geldi demeden, kış gününü yaşarım.
yüreğimde hasretin, bin bir gözde yaş olur.
bu yıldızsız geceleri, yaşanmamış sayarım.

üç yanı deniz bir evde açtım ben dünyaya gözlerimi.
bir tarafımdan basıyordu sadece ayaklarım toprağa
yüksek dağlar sıralanırdı arkasında, ağaç bitmez.

bir yanım ise saklanır durur hep yosun kokusuna.
gözlerin gibi dolar her gece gözlerimin içine

benim rüzgarlar boylu kız çocuklarım,
erkek çocuklarım.
haydi saatlerinizi çabuk kurun.
zaman durdu duracak,
duymuyor musunuz?
ilk patlamalar gelmeye başladı

benim vaktim var,
saatin işlediği zamanı
izleyecek kadar.
laciverdi maviden,
kırmızıyı pembeden
çözerek başlarım

uzun menzilli kurşunlara boy hedefi
beyaz kanatlarından çarmıha gerilmiş bir melek
dikenli ateşler gibi
yanıyor gözleri
kurumuş.
kızılcık damlaları açıyor yüreğinin attığı her yerde.

sen büyük kanatlı bir kuş ol.
kanatların dünyayı sarsın
gözlerin en saklı köşelerde
en umutsuz sevdaları
görüp yakalasın.
coşkulu köpükler gibi çağlayan