Cevat Çeştepe Şiirleri - Şair Cevat Çeştepe

GÜN BATIMINA DOĞRU ...
.

Havasını ciğerlerime doldurup., uzaklarımı saran manzarasını beynimin tuvaline yerleştirmeye niyetlendiğim bir denizi arkamda bıraktım …
Yorgunum… Sırtımı., yıkılmadan önceki bu son mevsiminde terk edilmiş bir köşkün erguvan renkli çiçekler açan bahçe duvarına yaslayıp., ayaklarımı uzatıyorum…
Ama daha oturduğum yeri ısıtamadan hava birden değişiyor… Ve serinliğin poyrazıyla birlikte., burnumun direklerini sızlatan en okkalısından-çok tanıdık nikotin kokusu., soluk-soluğa ciğerlerimi dolduruveriyor…

Duvardaki guguklu saatin ihtiyar kuşu., yorgun kanadı ile iteleyip açtı içinde yaşadığı ahşap kutunun kapağını... Başını dışarı çıkardı ve ötmeye başladı... Kendince çok doğru bir zamandaydı...
'guguk-guguk-guguk'
. ,
Ayaklarını uzattığı koltukta elindeki haftalık resimli çizgi roman dergisini okumakta olan küçük çocuk., gözünü dergiden ayırıp duvardaki guguklu saatin ihtiyar kuşuna çevirdi...
--- Bu neden hala ötüyor ki burada diye düşündü... Arka bahçeye bakan duvara çivi çaktım ya onun için... Kutusunu da alıp sırtına gitsin orada ötsün ötebildiği kadar...
. ,

/kuralım soframızı deniz üstüne..,ayaklar suda., güneş tepede
ilk kadeh ikimizin olsun., ikincisi de öyle.,
dolunay altında., gece niyetine.../

havadan-sudan mevzular değil., konumuz kulaklardan ırak
yakamozları gözlemek bahanemiz., aslı cennetimizi yaşamak

O her zaman geçtiğiniz sokaktan yürüyün....
Ama saat çok erken olsun., mesela daha güneş bile doğmadan...

Açılmamış bakkal, manav, kasap kepenklerine, bağlandığı ipleri henüz çözülmemiş gazete kümelerine bakın....Başınızı hafifçe öne eğerek selam verin ve yürüyün...

Sonra kaldırım taşlarına takılsın gözleriniz, kimbilir hangisinin üstünde kaç kez kaldı ayak izleriniz, bakıp her birine...,gülümseyin....

GÖRÜŞ GÜNÜ…
.
..
/bilir misin ne ağır mahpusluktur kalafat yerinde tekne olmak
karşında şehvetle kollarını açmış deniz dururken…/
. ,

oyuncu.., sahnenin ortasına yıkılıverir birden
elindeki kuru kafa yuvarlanır., yuvarlanır., yuvarlanır...,
gider düşer suyu çekilmiş denize., yalnız bırakılmış iskeleden ….
. ,
seyirci.., heyecanla fırlar ayağa oturduğu yerden
elindeki gülleri atar sahneye., alkışlar., alkışlar., alkışlar...,

Adam bilir ki sazlıkta serinleyen ve türkülerden tanıdığı bu turnanın yolu havalandıktan sonra Mardin’den geçecektir...
Yaklaşır yanına turnanın ve eğilir fısıldar kulağına...
“TURNAM GİDERSEN MARDİN'E / TURNAM YARE SELAM SÖYLE"
Turna., ‘aldım gönderdiğin selamı der.., iletirim yârine başım-gözüm üstüne’...
Ve gün öğleye varmadan havalanıp Mardin’e doğru kanat çırpmaya başlar...
Adam., Turna gözden kayboluncaya kadar arkasından bakar...

GÖLGE OYUNU ...
.
Sen kimsin be…
Sana ne oluyor…
Sen kendine bak…
Yahu insan utanır be…

Sahilin ıslak kumlarına kulak verip dinleyince ..
. ,
Sahi., yakamozlar gökyüzü karanlığından denize düşen yıldızlar mıdır... yoksa ter damlacıkları mı., tutkulu her sevişmeden sonra yalnız kalan...
tadında imbat kokusu mu vardır …
. . . sen., keşke bu gece bana., yüreğime ateş izi kırbaçlar şaklatan dolunay altında 'bak nasıl göz kırpıyor gecenin yıldızları hem sana-hem bana' demeseydin...
ve ben aniden mitralyöz gibi ateşe basıp., namlumun çelik ıslığında bütün yıldızları kendime isimsiz düşman gibi bellemeseydim …

Gece ve deniz karanlıktı...
.,
Balıkçı belki son defa açıldığı denizden geri dönüp., sahile yanaştı... Sandalının içindeki yarısı su dolu kovada avının bereketi bir tek balık vardı ve umutsuzca çırpınarak yüzmeye çalışıyordu... Balıkçı sandaldan indi ve içindeki balıkla beraber kovayı da denize doğru fırlattı..,
.,
Ve sonra sandalını sahile çekip., hemen arkadaki kum tepeciklerini aşarak gecenin içinde gümüş bir şerit gibi uzayıp giden asfalt yolun kenarına ulaştı...
Karşıya geçecekti ama hızla yaklaşmakta olan otobüsün farlarını görünce durdu., onun gelip-geçmesini bekledi...