Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ne diye bu yüreği kanatıyorsun.
Madem ki sarmayacaksın,
Neden hep yaralıyorsun.
Tam unuttum derken hatırlatıyor,
Tam oldu derken,
Tutup bir kenara atıyorsun.

Zaman geçti...
Her şey için,
Artık çok geçti.
Gayrı ne gel de,
Ne de gel.
Bil ki her şey,

Vazgeçtim çünkü;
Yüreği koca bir buz dağı gibiydi.
Zirveye çıkmak mümkün değildi.
Aylarca adım atsam,
Yıllarca çalışsam çabalasam,
Buzlara tutunsam,

Deryada su idim kurudum.
Çölde toprak idim savruldum.
Can evim var ya can evim.
İşte tam o yerden vuruldum.
Gayrı beni ne kapında ara,
Ne de yanında.

Kaçma artık benden.
Gönlünü kazanmak,
Ya da kalbini çalmak değil niyetim.
Korkma artık bu bedenden.
Ömrüme ömür katmak,
Ya da vuslata adım atmak değil niyetim.

İkimiz canla beden gibiydik.
Nasıl ayırdın ki seni benden.
Biz etle tırnak gibiydik.
Nasıl kopardın ki canı tenden.
Başkaydık nasıl başkalaştık.
Birdik nasıl yabancılaştık.

Oldu mu gerçekten dilediğin.
Bu muydu istediğin,
Bitsin diye dualar ettiğin.
Yani koca cihanda,
Ben miydim tek derdin.
Usandığını söylediğin,

Bazen can tenden ayrılır.
Beden geride kalır.
Bazen yürek cana takılır,
Gidip sevdiğine varır.

Can var cana can katar
Can var ilk fırsatta canı satar
Kimi sadece nefes alır
Kimi nefessiz bir ömür kalır

Kanadın mı var uçasın.
Yolun mu var kaçasın.
Kapın yok ki açasın...
Beklemekten gayrı çaren mi var...

Işığın mı var önün göresin.