Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Artık gel demiyorum.
Senden davette beklemiyorum.
Hele sevdim demeni hiç istemiyorum.
Geçti çünkü bizim devran.
Çoktan yazıldı hakkımızdaki ferman.
Gayrı sen bir yere ben bir yere.

Şimdi bu yaptığın iş miydi senin.
Aynaya bakınca gördüğüne ne diyeceksin.
Ben burada hasretle seni beklerken,
Sen başka bir gönüle nasıl gireceksin.
***
Tutup onu da mı sevdim diyeceksin,

İşte bir ayrılık daha
Geldi de mi geçiyor,
Yoksa yüreğimi ,
Deldi de mi geçiyor bilmediğim....
Bak etrafıma,
Bir yalnızlık daha,

Deryada su idim kurudum.
Çölde toprak idim savruldum.
Can evim var ya can evim.
İşte tam o yerden vuruldum.
Gayrı beni ne kapında ara,
Ne de yanında.

Sen gül olmadan,
Bülbülü beyhude beklersin.
Dalına konanları kovmadan,
Bülbül gelir mi dersin...

Bunu hep yapıyorsun.
Ne sönmeme izin veriyor
Ne de beni yakıyorsun.
Ne kabul ediyor,
Ne de özgür bırakıyorsun.
Ağladığım zaman güldürüyor

Ne diye bu yüreği kanatıyorsun.
Madem ki sarmayacaksın,
Neden hep yaralıyorsun.
Tam unuttum derken hatırlatıyor,
Tam oldu derken,
Tutup bir kenara atıyorsun.

Zaman geçti...
Her şey için,
Artık çok geçti.
Gayrı ne gel de,
Ne de gel.
Bil ki her şey,

Vazgeçtim çünkü;
Yüreği koca bir buz dağı gibiydi.
Zirveye çıkmak mümkün değildi.
Aylarca adım atsam,
Yıllarca çalışsam çabalasam,
Buzlara tutunsam,

Deryada su idim kurudum.
Çölde toprak idim savruldum.
Can evim var ya can evim.
İşte tam o yerden vuruldum.
Gayrı beni ne kapında ara,
Ne de yanında.